مقایسه اثر بخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه نگر و درمان پذیرش و تعهد بر نشخوار فکری، رضایت مندی از زندگی،تابعیت از درمان، اختلالات هیجانی، علائم گوارش و استرس ادراک شده در بیماران سندرم روده تحریک پذیر

تعیین تفاوت اثر بخشی درمان فراتشخیصی یکپارپه نگر با درمان پذیرش و تعهد بر نشخوار فکری، رضایت مندی از زندگی،تابعیت از درمان ، اختلالات هیجانی، علائم گوارش و استرس ادراک شده در بیماران سندرم روده تحریک پذیر

مطالعه کارآزمایی بالینی دارای دو گروه آزمایش ، یک سو کور، تصادفی سازی شده و بر روی 40نفر انجام می شود. برای تصادفی سازی از تصادفی سازی ساده استفاده میشود. از وب سايت https://www.Randomization.com به صورت آنلاين براي تخصيص تصادفي استفاده میشود.برای کور سازی از پاکت‌های شماره‌گذاری شده، مهر و موم شده، استفاده میشود.

مطالعه حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی با پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری می باشد که در بیماران با تشخیص سندروم روده تحریک پذیر بیمارستان طالقانی انجام خواهد گرفت. نمونه ها پس از تشخیص قطعی بیماری توسط متخصص گوارش شناسایی می شوند و به متخصص روانشناس بالینی ارجاع می شوند، متخصص روانشناسی بالینی بیماران را به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره قرار می دهد سپس درمان ها به صورت آنلاین برای هر فرد به صورت انفرادی جلسات مداخله درمانی به صورت کاملا مشابه و بر اساس یک پروتکل واحد اجرا می شود.

داشتن تشخیص بیماری سندرم روده تحریک پذیر سن بالای 18 سال دارا بودن میزان تحصیلات حداقل سوم راهنمایی رضایت آگاهانه نسبت به انجام تحقیق

گروه مداخله 1: شامل بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر که مداخله درمان فراتشخیصی یکپارچه نگر را در 10 جلسه دریافت میکنند.گروه مداخله2: شامل بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر که مداخله درمان پذیرش و تعهد را در 8 جلسه دریافت میکنند.

نشخوار فکری،رضایت مندی از زندگی،تابعیت از درمان، اختلالات هیجانی، علائم گوارش، استرس ادراک شده

مطالعه حاضر برای جلوگیری از اثر متغیرهای مخدودش گر پس از انتخاب تصادفی آزمودنی ها و بررسی ملاک های ورود تحقیق، نمونه ها ی دو گروه از لحاظ متغیرهای زمینه ای( سن، جنس، تحصیلات، تاهل) سعی می شود که همسان شوند و بدین ترتیب وارد مطالعه می شوند و در هر گروه درمان به صورت یک سو کور که بیماران اطلاع از درمان نداشته باشند انجام می گیرد.