تاثیر پنتوکسی فیلین در مردان نابارور مبتلا به آستنو اسپرمی بر تحرک اسپرم و میزان زنده ماندن اسپرم در محیط کشت

هدف اصلی در این مطالعه تاثیر پنتوکسی فیلین در مردان نابارور مبتلا به آستنواسپرمی (کاهش تحرک اسپرم) بر تحرک اسپرم و میزان زنده ماندن اسپرم در محیط کشت می باشد. این مطالعه به صورت یک کارآزمایی بالینی بر روی 26 بیمار که تحرک اسپرم کمتر از 50 درصد از نوع پیشرونده یا کمتر از 25 درصد از نوع سریعا" پیشرونده دارند و مراجعه کننده به درمانگاه نازائی بیمارستان الزهرای تبریز بصورت تصادفی در دو گروه 13 نفره شاهد و مطالعه قرار می گیرند.در صورت دریافت پنتوکسی فیلین خوراکی به مدت 9 ساعت قبل از نمونه گیری بیمار از مطالعه خارج خواهد شد. پس از تهیه نمونه با استفاده از روش استاندارد و جدا سازی اسپرم با روش Swim upبه نمونه های مورد، پنتوکسی فیلین به مقدار 5/3 میلی مول ( یک میلی گرم در میلی لیتر) اضافه خواهد شد. در حالیکه نمونه های شاهد در شرایط معمولی مورد بررسی قرار می گیرند. در هر دو گروه، پس از 45 دقیقه اسپرمها از لحاظ میزان تحرک و میزان زنده ماندن مورد بررسی قرار می گیرند. سپس از هر دو نمونه به مقدار یکسان(برابر 250 هزار سلول ) به 10 قطره 50 میکرولیتری از محیط 1 ISMاضافه گردیده، سپس24,36,48 ساعت بعد درصد اسپرمهای زنده و متحرک در دو نمونه بررسی خواهد شد. در این مطالعه تحرک اسپرم بعنوان پیامد اولیه در نظر گرفته شده است. فرد بررسی کننده نمونه ها از مداخله صورت گرفته (افزودن پنتوکسی فیلین ) بی اطلاع می باشدکه بصورت یک سو کور ارزیابی خواهد شد

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تبریز