بررسی و مقایسه ی میزان خونریزی و ACT بعد از عمل بایپس عروق کرونر در تزریق پروتامین یک میلی گرم به نسبت هپارین یک میلی گرم و پروتامین نیم میلی گرم به هپارین یک میلی گرم

بررسی و مقایسه خونریزی و زمان انعقاد فعال شده بعد از عمل بایپس عروق کرونر در تزریق پروتامین-هپارین 1 به 1 و 0.5 به 1

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل با گروه موازی دو سویه کور تصادفی شده فاز سه بر روی 60 بیمار برای تصادفی سازی از نرم افزار SPSS استفاده شد.

در شهر اصفهان در بخش های اتاق عمل و مراقبت ویژه ی قلب بیمارستان های چمران و میلاد، طبق معیارهای ورود و خروج بر روی شصت نفر شامل دو گروه سی نفره که به صورت تصادفی وارد گروه ها میشوند، مطالعه انجام می شود. مطالعه دوسویه کور بوده و شرکت کنندگان و مراقبین و ارزیابان پیامد از اختصاص کدام گروه به شرکت کننده اگاه نیستند و تمام روند مداخله از لحاظ حجم و رنگ و ویژگی های ظاهری و زمانی یکسان است. پس از اتمام جراحی بای پس عروق کرونری در گروه مداخله، هپارین دریافتی با نصف دوز روتین پروتامین و در گروه کنترل با دوز کامل پروتامین خنثی می شود.نحوه ی انجام کار در هر دو گروه کاملا مشابه است .پروتامین در 100 میلی لیتر سرم نرمال سالین طی 15 دقیقه انفوزیون می شود. 5 دقیقه پس از اتمام انفوزیون، زمان انعقاد فعال شده با دستگاه انعقاد سنج سنجیده می شود و میزان خونریزی پس از عمل، 12 ساعت و 36 ساعت پس از عمل با کنترل درن و محفظه ی لوله های قفسه ی سینه سنجیده می شود.

شرایط ورود: قطع مصرف حداقل یک هفته قبل از عمل داروی ضد انعقاد،نبود اختلالات هموستاز شرایط عدم ورود: بارداری، جراحی اورژانس

گروه مداخله پروتامین را با نسبت 0.5 به 1 نسبت به هپارین دریافت میکند. گروه کنترل پروتامین را با نسبت 1 به 1 نسبت به هپارین دریافت میکند.

زمان انعقاد فعال شده، خونریزی، جراحی مجدد

نمونه گیری در دو بیمارستان فوق تخصصی میلاد و چمران در شهر اصفهان انجام می شود. سهم بیماران از هر کدام از این دو بیمارستان با فرمول نمونه گیری تسهیم به نسبت مشخص گردید.برای سهم مشخص شده ی هر بیمارستان به روش بلوک های تصادفی دو تایی، افراد برای هر بیمارستان به گروه آ و گروه ب تخصیص داده می شوند بدین صورت که با مراجعه به پذیرش بیمارستان، توسط بیماران ، به ترتیب هر 2 نفری که شرایط ورود به مطالعه را داشته باشند، به عنوان یک بلوک در نظر گرفته می شوند و این بلوک بندی برای هر بیمارستان تا آنجا ادامه پیدا می کند که بلوک ها بر اساس حجم نمونه به کفایت برسند. پس از تشکیل هر بلوک، افراد هر بلوک بر اساس کد ملی مرتب می شوند، این مطلب در تمام بلوک ها یکسان اجرا می شوند و با استفاده از جدول اعداد تصادفی، اگر عدد 0 تا 4 بیاید فرد اول به گروه آ تخصیص پیدا می کند و فرد دوم به گروه ب، اگر 0 تا 5 بیاید فرد اول به گروه ب و فرد دوم به گروه آ تخصیص پیدا می کند. در نهایت افراد به گروه آ یا ب تخصیص داده شده اند. اسامی در پاکت گذاشته شده و به قسمت پذیرش اتاق عمل تحویل داده می شوند. در قسمت اتاق عمل یک ارزیاب تعیین می شود که مجددا با جدول اعداد تصادفی تعیین می کند کدام یک درمان روتین و کدام یک درمان جدید دریافت می کند، اگر 0 تا 4بیاید گروه آ را روتین در نظر می گیرند یعنی دوز کامل داروی پروتامین سولفات داده می شود و اگر 5 تا 9 بیاید گروه ب را به عنوان گروه روتین در نظر می گیرند و سپس گروه دیگر به عنوان درمان جدید یا همان کاهش دوز پروتامین سولفات به نیم دوز. بدون آنکه ما بدانیم کدام بیمار درمان روتین و کدام یک درمان جدید را دریافت کرده است. زمانی که ما برای جمع آوری داده ها و تجزیه و تحلیل داده ها می رویم این فرد تخصیص دهنده ی افراد به گروه ها، تعلق فرد را به گروه آ یا ب و نوع درمان را اطلاع می دهد.

در این مطالعه شرکت کنندگان و مراقبین از جمله پرستاران و پزشکان و ارزیابان پیامد از قرارگیری شرکت کننده در کدام گروه مطلع نیستند و تمام روند مداخله به لحاظ ظاهری شامل حجم و رنگ دارو و نوع و حجم سرم مصرفی جهت انفوزیون و زمان لازم جهت دریافت دارو همچنین کاملا مشابه هستند.