مقایسه میزان موفقیت دستیاران بیهوشی سال اول با یا بدون آموزش عملی با سونوگرافی در کاتتریزاسیون شریان رادیال در بیماران بزرگسال

این مطالعه به منظور بررسی اثر آموزش اولتراسوند بر کیفیت کاتتر گذاری شریان رادیال در رزیدنتهای بیهوشی انجام می گیرد.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروههای موازی، تصادفی شده، بر روی ۳۲۰ بیمار. برای تصادفی سازی از روش بلوک های جایگشتی با استفاده از بلوک های چهارتایی استفاده خواهد شد.

بیماران در اتاق عمل بیمارستان آموزشی پذیرش شده و پس از تقسیم تصادفی و انجام بیهوشی عمومی، رزیدنت مربوط به گروه بیمار (گروه رزیدنت با تجربه روش اولتراسوند یا گروه رزیدنت بدون تجربه روش اولتراسوند) مچ دست بیمار را در وضعيت مناسب قرار داده و اقدام به استریلیزاسیون می کند. سپس این رزیدنت کاتتر را با زاویه ۳۰ درجه وارد شریان می نماید. بطور همزمان، ثبت زمان با استفاده از يك كرونومتر توسط متخصص بيهوشی مسئول بیمار انجام می شود. پس از قرار دادن کاتتر و تایید موقعيت آن با برگشت خون ضرباندار، ثبت زمان پايان مي يابد. کاتتر با استفاده از چسب مناسب فیکس می شود. زمان صرف شده، موفقيت روش، تعداد كاتتر مصرفی و عوارض احتمالی در پرسشنامه ثبت مي گردند.

همه بیمار بزرگتر از ۱۸ سال نیازمند به پایش فشار خون شریانی برای جراحی های الکتیو و فاقد کنترااندیکاسیون کاتتریزاسیون شریان رادیال که در زمان انجام مطالعه، در اتاق عمل پذیرش می شوند.

در بیماران گروه مداخله، کاتتریزاسیون به روش لمسی توسط رزیدنت هایی که این کار را با اولتراسوند فرا گرفته اند انجام خواهد شد. در گروه شاهد، کاتتریزاسیون به روش لمسی توسط رزیدنتهایی که آن را با روش لمسی فرا گرفته اند و تجربه ای از کار با اولتراسوند ندارند، انجام خواهد شد.

میزان موفقیت در اولین تلاش

بیماران برای هر یک از رزیدنت ها به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب می شوند. بیماران با روش تصادفی سازی با بلوک های جایگشتی با اندازه بلوک ۴ با تخصیص (۲*۲)  به یکی از دو روش لمسی و کاتتریزاسیون های شریان رادیال براساس توالی تصادفی سازی تهیه شده با استفاده از نرم افزار PASS اختصاص می یابند. در تصادفی سازی هر یک از رزیدنت ها بعنوان یک طبقه (stratum) در نظر گرفته می شود. اختصاص دادن بیماران با این روش توسط یک تکنسین بیهوشی که در مراحل بعدی تحقیق دخالتی نخواهد داشت و قبل از ورود بیمار به اتاق عمل با باز کردن پاکت مهر و موم شده غیر شفاف حاوی نام گروه صورت خواهد گرفت.

یک تکنسین بیهوشی که در ادامه تحقیق نقشی نخواهد داشت در هنگام پذیرش بیمار در اتاق عمل، بر اساس توالی تصادفی ایجاد شده توسط نرم افزار، یک پاکت مهر و موم شده غیر شفاف را باز کرده و نتیجه آن را به متخصص بیهوشی مسئول اطلاع خواهد داد. متخصص بیهوشی رزیدنت مرتبط با گروه بیمار را جهت انجام کاتترگذاری فرا خواهد خواند و نتایج کار رزیدنت را ثبت خواهد کرد. سپس بدون اطلاع محقق اصلی، این اطلاعات جهت ثبت در نرم افزار آماری، تحویل مشاور آمار طرح خواهد شد.

کل داده ها بالقوه پس از غیر قابل شناسایی کردن افراد قابل اشتراک گذاری است.

یک سال پس از انتشار مقاله

همه مشاغل

با تماس با نویسنده مسئول میتوان به همه اطلاعات غیر شخصی مربوط به بیماران (بطور ناشناس) دسترسی داشت.

ای میل به drdariushabtahi@yahoo.com

ارسال ای میل و بررسی توسط نویسنده مسئول