مقایسه تجویز خوراکی دکستروز با انفوزیون وریدی سرم 3/1 3/2 بر میزان بروز هیپوگلیسمی در اطفال 2-6 ساله کاندید جراحی مینور تحت بیهوشی عمومی

بررسی تغییرات قند خون حین عمل جراحی مینور در اطفال دو تا شش ساله در دو گروه تجویز خوراکی قند و یا تزریق مداوم وریدی سرم 1/3 2/3.

کارآزمایی بالینی تصادفی با گروههای موازی دو سویه کور تصادفی شده بر روی 66 بیمار با نرم افزار SPSS

گروه اول شامل کودکانی بود که بعد از نیمه شب برای جراحی صبح روز بعد npo داشتند و در طول دوره ناشتا سرم 1/3 2/3 طبق فرمول محاسبه مقدار مایع نگهدارنده تا زمان عمل تزریق شد. گروه دوم شامل افرادی بود که دو ساعت قبل از شروع جراحی، 10 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن گلوکز 5 درصد دریافت کردند. گلوکز اول پس از القای بیهوشی و گلوکز دوم 30 دقیقه پس از القای بیهوشی بررسی شد. هیپوگلیسمی به عنوان هیپوگلیسمی کمتر از 50 میلی گرم بر کیلوگرم و هیپرگلیسمی به عنوان هیپوگلیسمی بالای 150 میلی گرم در دسی لیتر تعریف شد.

شرایط ورود: اطفال 2-6 ساله کاندید جراحی مینور تحت بیهوشی عمومی. شرایط خروج : بیماران دیابتی، بیماران با سابقه هیپوگلیسیمی، بیماری های متابولیک، سابقه تشنج.

گروه یک: بیماران دریافت کننده سرم 1/3 2/3. گروه دو: بیماران دریافت کننده قند خوراکی.

اندازه گیری قند خون هر نیم ساعت پس از شروع عمل جراحی تا پایان عمل.

در این مطالعه مداخله ای که به صورت یك کارآزمایی بالینی تصادفی انجام شد، افراد مورد مطالعه بر اساس جدول تصادفی ساده انتخاب شدند. براى استفاده از جدول اعداد تصادفی، ابتدا چارچوب جامعه آمارى خود را مشخص کردیم؛ یعنى تعداد دقیق افراد جامعه را معلوم و به ترتیب به آنها کُد تخصیصی یافت. براى انتخاب افراد نمونه از جدول، بطور اتفاقى از یک نقطه جدول در جهت سطر یا ستون شروع مى‌شد. عدد انتخاب شده در واقع همان کد فردى از جامعه بود که بعنوان نمونه برگزیده مى‌شود.

تکنسین بیهوشی بیماران که قند خون آنها را چک می کرد و سپس یادداشت می کرد از نوع مداخله انجام شده آگاهی نداشت .همچنین بیماران نیز به علت سن کم از نوع مداخله بالینی درکی نداشتند.

با توجه به حفظ اسرار بیماران