مقایسه اثرات دکسمدتومیدین و سولفات منیزیم به عنوان داروی کمکی در اداره بیهوشی طی جراحی هیپوفیز ترانس اسفنویید

مقایسه اثرات دکسمدتومیدین و سولفات منیزیم به عنوان داروی کمکی در اداره بیهوشی عمومی طی جراحی هیپوفیز از طریق سینوس اسفنوئید

در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده، 60 بیمار به کمک بلوک های چهارتایی در دو گروه D و S به صورت تصادفی تقسیم خواهند شد. پس از بیهوشی شدن بیماران، هر بیمار پروتوکل مداخله خود را دریافت خواهد نمود و دو گروه پس از تزریق داروهای مربوطه از نظر وضعیت همودینامیک و شدت درد با یکدیگر مقایسه خواهند شد.

بیماران شرکت کننده در این مطالعه در اتاق عمل بیمارستان لقمان مورد ارزیابی و مداخله قرار خواهند گرفت و پس از تقسیم شدن در گروه های مداخله، داروی مربوطه را پس از بیهوشی دریافت خواهند نمود. در حین بیهوشی وضعیت همودینامیک و شدت درد بیماران با یکدیگر مقایسه خواهد شد.

معیارهای ورود به مطالعه: کاندید جراحی هیپوفیز به روش ترانس اسفنوئید، کاندید بیهوشی عمومی و رضایت به شرکت در مطالعه خواهند بود و معیارهای خروج از مطالعه : حساسیت به داروهای مورد مطالعه و مصرف داروهای بالا برنده فشار داخل مغزی در مطالعه خواهند بود.

شرکت کنندگان به دو گروه مداخله 1 و مداخله 2 تقسیم خواهند شد. در گروه مداخله 1 داروی دکسمدتومیدین را به صورت یک میکروگرم/کیلوگرم را در عرض ده دقیقه به صورت بولوس دریافت خواهند نمود و تا اتمام جراحی نیز این دارو را به صورت نیم میکرو گرم/کیلوگرم در ساعت دریافت خواهند نمود. در گروه مداخله 2: داروی سولفات منیزیم را به صورت 50 میلی گرم/کیلوگرم را در عرض ده دقیقه به صورت بولوس دریافت خواهند نمود و تا اتمام جراحی نیز این دارو را به صورت 15میکرو گرم/کیلوگرم در ساعت دریافت خواهند نمود. وضعیت همودینامیک در طی جراحی ثبت خواهد شد و شدت درد تا 12 ساعت پس از جراحی پایش خواهد شد.

درد

این یک کار ازمایی بالینی تصادفی شده ساده می باشد که در آن افراد به قید قرعه وارد گروه های مطالعه می شوند؛ بدین صورت که داروها به تعداد موردنظر در پاکت های مهر و موم شده مات و همشکل که کدگذاری شده اند قرار داده می شوند. هرکدام از کدها همچنین بر روی یک کاغذ نوشته، تا شده و در داخل جعبه ای قرار می گیرند، هر بیمار پس از ورود به اتاق عمل یکی از کاغذها را از جعبه بیرون می آورد، پاکت هم شماره با شماره درون کاغذ انتخاب شده، مداخله ایست که برای بیمار اعمال می شود. این کار تا پایان یافتن کاغذها ادامه می یابد تا تعداد بیماران به حجم مورد نظر در گروه ها برسد.

فرد بررسی کننده پیامد از نوع گروه بندی شرکت کنندگان بی خبر خواهد بود و از نوع داروی تزریق شده به بیماران بی خبر خواهد بود؛ لذا رد جریان مطالعه کور خواهد ماند.