بررسی تاثیر قطره چشمی فرآوری شده از عسل بر درمان خشکی چشم در بیماران مبتلا به خشکی چشم

برای تعیین تأثیر قطره عسل ۱ درصد در درمان خشکی چشم

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، سه سو کور و تصادفی شده با استفاده از جدول اعداد تصادفی فاز 3 بر روی 80 بیمار.

۸۰ بیمار مبتلا به سندرم خشکی چشم مراجعه کننده به کلینیک چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز وارد مطالعه شده و به صورت تصادفی وارد دو گروه (تیمار و کنترل) خواهند شد. بیماران به مدت یک ماه تحت درمان با قطره عسل یا درمان روتین (قطره اشک مصنوعی، به عنوان گروه کنترل) قرار میگیرند و پیگیری میشوند . کورسازی مطالعه به صورت سه سویه کور و شامل بیماران، پزشک معاینه کننده و آنالیزور داده های خواهد بود.

شرایط ورود: بیماران مبتلا به خشکی چشم (بدون در نظر گرفتن سن و جنس) که از نظر بالینی و سرولوژیک توسط چشم پزشک به این عنوان تشخیص داده می شوند، تست ترشح اشک (تست شرمر) کوچکتر یا مساوی 5 میلی متر باشد، زمان شکست اشک کوچکتر یا مساوی 10 ثانیه باشد. شرایط عدم ورود: بیماران مبتلا به بلفاریت، بیماران مبتلا به اختلال میبومین، بیماران دارای سابقه مصرف تتراسیکلین و کورتون خوراکی در 3 ماه گذشته، بیماران دارای اختلال سطحی چشم، بیماران با سابقه جراحی قبلی و آلرژی

گروه مداخله: درمان با قطره عسل (شامل 1 درصد عسل شناسنامه دار (تهیه شده از عسل گون، تولید شرکت "کندو عسل" در قطره اشک مصنوعی تیرلوز)؛ سه بار در روز، هر بار یک قطره به مدت یک ماه. قطره عسل در کلین روم برج پژوهشی محمد رسول الله (دانشگاه علوم پزشکی شیراز) فرموله و آماده سازی خواهد شد. گروه کنترل: درمان استاندارد شامل اشک مصنوعی تیرلوز، سه بار در روز، هر بار یک قطره به مدت یک ماه

زمان گسستگی لایه اشکی، میزان ترشح پایه اشک، رنگ پذیری قرنیه

ما یک کد از 1 تا 80 را به بیماران اختصاص دادیم. سپس از جدول اعداد تصادفی برای انتخاب 40 عدد استفاده کردیم. برای 40 بیمار انتخاب شده از قطره چشمی عسل برای درمان استفاده شد. در 40 بیمار دیگر از (اشک مصنوعی) استفاده شد.

ابتدا رضایت آگاهانه از بیماران گرفته شد. به منظور کورسازی قطره های مورد نظر در بسته بندی های مشابه و به صورت کد گذاری شده در اختیار بیماران قرار گرفته و بیماران از محتوای داروی مصرفی خود آگاهی نخواهند داشت. بیماران از این آگاه خواهند بود که به طور تصادفی در یکی از دو گروه درمانی قرار خواهند گرفت، اما اینکه در آن گروه کدام درمان ارائه خواهد شد، بی خبر خواهند بود. پزشک نیز میداند که برای بیماران توسط دو روش متفاوت درمان انجام خواهد شد، اما از اینکه برای هر بیمار کدام روش انجام خواهد شد، اطلاعی نخواهد داشت. مسئول جمع آوری داده ها، تحلیل گر و ارزیابی کننده پیامد اطلاعات را بر اساس گروه 1 و 2 جمع آوری و تجزیه و تحلیل خواهند کرد و از نوع درمان ارائه شده در گروه ها اطلاع نخواهند داشت و کور نگه داشته خواهند شد.