اثربخشي درمان شناختي- رفتاري مديريت استرس به شيوه ي گروهي بر كاهش علائم بيماران مبتلا به نشانگان ‏روده تحريك پذير با همايندي و بدون همايندي افسردگي و اضطراب و افزايش كيفيت زندگي

در این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور،جامعه مورد مطالعه كليه بيماران گوارشي مراجعه كننده به كلينيك ‏تخصصي گوارش‏‎ ‎‎ ‎شهریاسوج‎ ‎‏ بوده كه پس از تشخيص گذاري توسط متخصص گوارش و بر اساس مصاحبه ‏و ‏معاينه باليني و ملاك هاي تشخيص رم ‏‎(Rome) III‏ تعداد 50 نفر بيمار مبتلا به سندرم روده ‏تحريك ‏پذير(با فرض0.05= ‏α، ‏‎0.8 =β، ‏‎10.52 =σ، ‏d=7.5‎‏) انتخاب و به صورت تصادفي ‏به دو گروه دارو ‏درماني توأم با آموزش درمان شناختي رفتاري مديريت استرس و دارو درماني ‏تنها تقسيم مي شوند. در طی 2 ‏ماه جلسات آموزشي درمان شناختي رفتاري مديريت استرس به مدت 8 جلسه براي هر گروه و به مدت 2 ‏ساعت بر گزار و اطلاعات از طريق پرسشنامه مشتمل بر اطلاعات جمعيت شناختي، آزمون راهبرد هاي مقابله ‏كارور و همكاران (1989)، پرسش نامه كيفيت زندگي در بيماران روده تحريك پذير، پاتريك و دراسمن ‏‏(1998)، مقياس هولمز و راهه براي ارزش يابي دگرگوني هاي زندگي (1978) ومقياس فراواني و شدت ‏علائم روده ‏‎(BSS-FS)‎‏ مقياس اضطراب و افسردگي بک جمع آوري مي گردد.

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی یاسوج