تاثیر بازی درمانی خانواده محور بر اضطراب کودکان سن مدرسه بستری در بخشهای کودکان

تعیین تاثیر بازی درمانی خانواده محور بر اضطراب کودکان بستری سن مدرسه در بخش های کودکان

این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی است. بیماران به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل (هر گروه 40 نفر) بر اساس تخصیص تصادفی قرار گرفتند.

محل مطالعه در بخش اطفال 1 و 2 بیمارستان افضلی پور دانشگاه علوم پزشکی کرمان بود. کودکان بستری در بیمارستان در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل به روش تصادفی ساده قرار گرفتند. کورسازی در این مطالعه انجام نشد. والدین در گروه مداخله با فرزندان خود بازی دومینو را انجام دادند. گروه کنترل مراقبت های معمول را دریافت کردند.

شرایط ورود: کودکان بستری دارای سن 6-11 سال باشند. حداقل 24 ساعت از بستری آنها گذشته باشد. والدین آنها به عنوان مراقبین اصلی در کنار کودک باشند. کودک دارای رشد شناختی (ذهنی )متناسب با سن باشد. کودک دچار اختلالات روانی نباشد. کودک دارای اختلال جسمی حاد و اورژانسی نباشد. کودک تحت کودک آزاری قرار نگرفته باشد.

در گروه مداخله به والدین پکیج بازی دو مینو تحویل شد و به انها اموزش داده شد که به مدت سه روز و هر روز در دو مرحله 30 دقیقه ای با فرزند خود بازی کنند . ساعت بازی کودک با والدین طبق خواسته کودک تعیین شد و به والدین گفته شد که حداقل دو بار در روز و روزی نیم ساعت با کودکشان بازی کنند.در گروه کنترل مراقبت معمول انجام شد

اضطراب ناشی از بستری شدن در کودکان

بیماران به‌روش تصادفی سازی ساده و با استفاده از تخصيص هاي تصادفي وقرعه کشی باپرتاب سكه انتخاب شدند . گروه مداخله شير و گروه کنترل خط در نظر گرفته شد . بر اساس حجم نمونه مورد نظر (در هر گروه 40 نفر ) به تعداد افراد سكه پرتاب شد و افراد به دو گروه تخصيص تصادفي شدند. به منظور پیشگیری از تداخل بین گروه ها، از بخش های اطفال 1 و 2 طی دو هفته ، نمونه گیری انجام شد. شرایط مراقبت پرستاری در دو بخش کاملاً مشابه بود.

به منظور ایجاد اعتماد و حفظ اخلاق در پژوهش ،در انتشار اطلاعات مشخصات دموگرافیک مشارکت کنندگان کاملا غیر قابل تشخیص و محرمانه بود . اطلاعات بیشتری وجود ندارد .