بررسی وضعیت تغذیه ای ریبوفلاوین و اثر مکمل یاری با ریبوفلاوین بر میزان ناتوانی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور با کنترل دارونما روی 30 نفر از بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس ( ام اس) معرفی شده به انجمن ام اس استان خوزستان می باشد که با هدف بررسی وضعیت تغذیه ای ریبوفلاوین و اثر مکمل یاری با ریبوفلاوین بر میزان ناتوانی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ام اس انجام می شود. معیار های ورود به مطالعه عبارتند از: 1- تائید بیماری توسط کمیته ی ام اس 2- سن 50-18سال 3- بیمار در طول مطالعه برنامه ای برای تغییر یا شروع درمان های تعدیل کننده بیماری یا درمان های علامتی نداشته باشد. 4- استفاده از روش های Barrie trice برای خانم های سن باروری. معیار های خروج از مطالعه شامل: 1- بارداری 2- دریافت سایر ویتامین ها همزمان با دارو 3- شرکت در کارآزمایی بالینی به طور همزمان 4- بیمار زیر 18 یا بالاتر از 50 سال. پس از تقسیم تصادفی بیماران به دو گروه (مداخله و کنترل) و نمونه گیری خون برای ارزیابی وضعیت خونی ریبوفلاوین، اندازه گیری سطوح هموسیستئین سرم و تعیین گروه خونی، به ترتیب گروه های مداخله و کنترل به میزان 10 میلی گرم در روز مکمل ریبوفلاوین و دارونما را هر کدام به مدت 6 ماه دریافت خواهند کرد. پیامد اولیه این مداخله بهبود وضعیت تغذیه ای ریبوفلاوین و کاهش سطوح هموسیستئین سرم می باشد. سپس از آزمون های آماری T مستقل، T زوجی، رگرسیون لجستیک و آنالیز ناپارامتریک برای مقایسه داده های کیفی رتبه ای جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز-جهاددانشگاهی خوزستان