مقایسه اثرات پروپوفول با سوفلوران در لوله گذاری بدون شل کننده عضلانی در کودکان 2-7 سال كانديد اعمال جراحي گوش و حلق و بيني

زمینه و هدف: در سالهای اخیر روشهای القاءبيهوشي بدون شل کننده های عضلانی به دلیل عوارض ناشی از این داروها به خصوص در اعمال جراحی کوتاه مدت مورد توجه و مطالعه قرار گرفته است که متداولترین آنها استفاده از اپیوییدهای کوتاه اثر به همراه داروهای هیپنوتیک مانند پروپوفول می باشد. با معرفی سوفلوران به عنوان یک هوشبر استنشاقی در القاء و نگهداری بیهوشی، به نظر می رسد که می توان از آن در اعمال جراحی که امکان عدم استفاده از شل کننده های عضلانی است استفاده شود. در این مطالعه سعی شده است وضعیت لوله گذاری تراشه در دو گروه سوفلوران با پروپوفول در هنگام عدم استفاده از شل کننده های عضلانی مقایسه شود. روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور طراحی و اجراء شد. جمعیت هدف شامل کودکان 2 الی 7 سال کاندیدای عمل جراحی گوش و حلق و بینی و چشم بوده که طی سالهای 88 و 89 در بیمارستان رسول اکرم (ص) تحت بیهوشی و عمل جراحی قرار گرفته بودند. معیارهای خروج (Exclusion Criteria): 1) بیماریهای قلبی 2) آسم و سایر بیماریهای ریوی 3) رفلاکس گاستروازوفاژیال 4) کودکان چاق 5) کودکانی که بنا به نظر متخصص بیهوشی، انتوباسیون تراشه آنها با مشکل صورت خواهد گرفت. در گروه پروپوفول، mg/kg 5/1 لیدوکایین، µg/kg 2 رمی فنتانیل در عرض 60 ثانیه و mg/kg 2 پروپوفول تجویز شد. در گروه سوفلوران، لیدوکایین و رمی فنتانیل با همان دوز و سوفلوران تجویز شد.بعد از رسيدن بيماران هر دو گروه به BIS:40-50اقدام به انتوباسیون آ نها شد. وضعیت همودینامیک بیماران قبل و بعد از انتوباسیون، سهولت انجام ماسک ونتیلاسیون و لارنگوسکوپی ارزیابی و ثبت شدو بر اساس يافته هاي مذكور شرايط اينتوباسيون تراشه تحت عناوين عالي و خوب و ضعيف طبقه بندي شد.

معاونت پژوهشي دانشگاه تهران