مقایسه روش جااندازی دستی و روش کششی نوین در شکستگی های دیستال رادیوس

مقایسه روش جااندازی دستی و روش کششی نوین در میزان موفقیت جااندازی شکستگی های زند زبرین و پیامد آن

در این کارآزمایی بالینی( بدون کورسازی) تعداد 30 بیمار مبتلا به شکستگی دیستال رادیوس با استفاده از عملکرد تصادفی سازی نرم افزار اکسل به طور تصادفی به دو گروه موازی 15 نفری تخصیص داده خواهند شد. گروه اول به روش سنتی، جااندازی با دست و گروه دوم به روش جدید با ابزار تحت فلوروسکوپی انجام خواهد شد.

این مطالعه بر روی بیماران مبتلا به شکستگی زند زبرین مراجعه کننده به کلنیک ارتوپدی بیمارستان بعثت همدان انجام خواهد شد. به منظور جااندازی شکستگی، از دو روش سنتی و روش نوین استفاده خواهد شد. در هر دو گروه پس از جااندازی شکستگی، اقدام به گچ گیری و سپس بیماران، یک هفته و پنج هفته پس از درمان جهت مراقبت و بررسی پیامد درمان مراجعه خواهند نمود.

شرکت کنندگان شامل بیماران بالای 16 سال مبتلا به شکستگی دیستال رادیوس که رضایت شرکت در مطالعه داشته باشند. بیماران دارای درگیری ناحیه مفصلی، شکستگی باز و آسیب به بافت نرم واجد شرایط ورود به مطالعه نخواهند بود

گروه اول شکستگی رادیوس دیستال، به روش سنتی، تحت جااندازی بسته دستی قرار خواهند گرفت. در این روش دستیار پزشک مچ دست را با نیروی زیادی میکشد و سپس در زاویه ۱۵ درجه خم میکند. جراح همزمان اقدام به جااندازی شکستگی میکند. در روش نوین با استفاده از اتصالات آرنج و انگشتان بیمار از تخت آویزان شده و به وزنه متصل میشود. سپس تحت فلوروسکوپی جراح قطعه آسیب دیده را در راستای مناسب قرار میدهد.

پیامد اصلی بهبود شکستگی زند زبرین، بهبود عملکرد دست، کاهش درد محل شکستگی

30 نمونه با نرم افزار کامپیوتری به طور رندوم در دو گروه I و C کدگذاری و کدها بر روی چک لیست های خام درج خواهد شد. با مراجعه بیمار واجد شرایط، به طور تصادفی یکی از چک لیست ها انتخاب خواهد شد. اگر کد انتخاب شده I باشد بیمار در گروه درمانی جلاندازی شکستگی به روش ابزار و در صورتی که C باشد در گروه جاندازی دستی قرار خواهد گرفت.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد