مقایسه ی اثر استفاده از استامینوفن و دیکلوفناک به عنوان کاهنده درد بر نتایج سقط دارویی با میزوپرستول در زنان باردار

مقایسه اثر استامینوفن و دیکلوفناک به عنوان کاهنده درد بر نتایج سقط دارویی با میزوپرستول

کار آزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، بدون کورسازی، تصادفی شده، فاز 3 بر روی 100 بیمار می باشد. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

ابتدا از بیماران بستری شده در بیمارستان رضایت دریافت شده و توضیحات لازم به آن ها داده خواهد شد. سپس در زمان اولین تجویز میزوپروستول، 500 میلی گرم قرص استامینوفن برای بیماران گروه 1 و قرص های دیکلوفناک 75 میلی گرم برای بیماران در گروه 2 تجویز می شود. دوزهای تکرار مسکن در 6 ساعت و 12 ساعت و سپس در فواصل 12 ساعته برای گروه های 1، 2 ارائه می شود. دوزهای تکرار همان دوز اول دارو است. دمای بدن، نبض، فشار خون و سایر علائم هر ساعت کنترل می شود. زنان پس از خاتمه حاملگی قبل از ترخیص به مدت 4 ساعت در بخش بستری و معاینه صورت می گیرد. جهت سنجش میزان درد از مقیاس VAS استفاده می شود و نتایج ثبت خواهند شد.

شرایط ورود: زنان کاندید سقط دارویی در تریمستر اول و دوم بارداری بدون ریسک فاکتور. شرایط عدم ورود: زنان کاندید سقط دارویی در تریمستر اول و دوم بارداری دارای ریسک فاکتور.

اعضای مطالعه به دو گروه: 1_استامینوفن، 2_دیکلوفناک تقسیم می شوند. در گروه اول به هریک از اعضا قرص های استامینوفن داده شده و در گروه دوم به هریک از اعضا قرص های دیکلوفناک داده می شود.

مقایسه اثر استامینوفن و دیکلوفناک بر کاهش درد در زنان مورد مطالعه کدام یک از دو داروی استامینوفن و دیکلوفناک در کنترل درد بیمار موثر تر است کدام یک از دو داروی نام برده تداخل کمتری با میزوپروستول دارد

نمونه برداری به روش تصادفی ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی انجام خواهد شد سپس هر کدام از اعضای نمونه به روش تصادفی با نرم افزار رایانه ای در یکی از دو زیر گروه: 1- استامینوفن 2- دیکلوفناک جای خواهد گرفت.