بررسی اثر درمان بر تغییرات ساختاری، عملکردی و متابولیکی در مغز بیماران مبتلا به سندروم آپنه انسدادی خواب با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی

استفاده از روش غیرتهاجمی تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) جهت ارزیابی میزان اثربخشی درمان CPAP بعد از یک دوره ‌ی زمانی شش ماهه و کمک به تصمیم ‌گیری برای ادامه دادن یا قطع درمان (و جایگزینی آن با درمان ‌های دیگر)

کارآزمایی بالینی، با گروه‌بندی تنها، کور نشده، تصادفی مصداق ندارد، بر روی 12 بیمار.

پس از انجام تست خواب در بیمارستان امام خمینی (ره) تهران، از افراد در آزمایشگاه ملی نقشه برداری مغز، MRI گرفته خواهد شد.

معیارهای ورود: بیماران با اختلال خواب، رضایت آگاهانه‌ی کتبی. معیارهای عدم ورود: افرادی که بیماری تنفسی زمینه ‌ای (بغیر از آپنه) دارند؛ افرادی که سابقه ‌ی بدخیمی دارند؛ افرادی که سابقه ‌ی بیماری ‌های قلبی-عروقی دارند؛ افرادی که سابقه ‌ی بیماری ‌های عصبی (مانند بیماری ‌های نورودجنریتیو، صرع و ترومای سر) دارند؛ افرادی که سوء مصرف الکل یا مواد مخدر دارند یا در زمان مطالعه داروهای روانگردان مصرف می ‌کنند؛ افرادی که دارای ضایعات ساختاری در مغز هستند؛ افرادی که علاوه بر آپنه ‌ی انسدادی خواب، مبتلا به hypoventilation syndrome نیز هستند؛ افرادی که به بیماری ‌های متابولیکی (مانند polycythemia) مبتلا هستند؛ بیمارانی که پس از تست ‌های PSG و بالینی، تشخیص داده می ‌شود که کاندیدای درمان با CPAP نیستند؛ بیمارانی که کیفیت تصویر آنها پائین است، مثلا در اثر تکان خوردن، تصویرشان دارای آرتیفکت حرکتی باشد؛ افرادی که کنترااندیکاسیون انجام اسکن MRI دارند مانند افراد دارای پیس ‌میکرهای قلبی و ایمپلنت ‌های فلزی یا حتی افراد با ترس از فضای بسته (Claustrophobia).

بیماران مبتلا به سندروم آپنه تنفسی خواب که با دستگاه CPAP تحت درمان قرار می‌گیرند

ضخامت کورتکس، ارتباط عملکردی، کسر برداشت اکسیژن