اثر ترازوسین و تولترودین بر روی علائم وابسته به استنت حالبی

استنت های حالبی(US) بعنوان یک ابزار ضروری در جراحی های ارولوژیست ها مبدل شده است و ابزارهای باارزشی هستند که اندیکاسیونهای کاربرد آنها با توجه به پیشرفت در تکنولوژی استنت های جدید و افزایش راحتی بیماران رو به گسترش میباشد.استنت های حالبی(US) با عوارض ناراحت کنندهای همراه هستند که که شامل علائم تحریکی ادراری (تکرارادرار، فوریت ادرار،دیزوری، تخلیه ناکامل)درد فلانک ها وسوپراپوبیک، بی اختیاری، هما چوری، حرکت و تغییر محل استنت، عفونت و پوسته پوسته شدن استنت ((encrustation می باشد. علائم وابسته به استنت حالبی به علت شباهت آنها با LUTSناشی از بزرگی خوش خیم پروستات و مثانه بیش فعال ، با آلفابلوکرها و آنتی کولینرژیک ها کاهش می یابند.هدف طرح حاضر تعیین اثر ترازوسین (آلفابلوکر) و تولترودین (آنتی کولینرژیک) بر روی علائم وابسته به استنت حالبی در مقایسه با پلاسبو می باشد.این مطالعه به صورت آینده نگر (کارآزمایی بالینی)انجام خواهد شد و بیمارانی که دارای سنگ مجاری ادراری میباشند پس از خروج سنگ ،استنت حالبی تعبیه خواهد شد و در 4 گروه تقسیم خواهند شد که به گروه اول داروی پلاسبو، گروه دوم ترازوسین روزانه دو عدد٢ میلی گرم بهمراه پلاسبوی ترازوسین،گروه سوم روزانه یک عدد تولترودین ٢ میلی گرم بهمراه پلاسبوی تولترودین و گروه چهارم ترازوسین به اضافه تولترودین مشابه دوز گروه دوم و سوم داده خواهد شد. داروها از زمان استنت گذاری تا هنگام خروج استنت مصرف خواهد شد.بیماران قبل از استنت گذاری حالب ، ٢هفته بعد از استنت گذاری و هنگام خروج استنت حالبی پرسشنامه IPSSوVAS را پر خواهند کرد و سپس اثر داروهای ترازوسین و تولترودین در مقایسه با پلاسبو سنجیده خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی ارومیه