مقایسه تاثیردو روش تجویز سورفاکتانت: کاتتر ظریف داخل تراشه در حین تنفس خودبخودی(MIST) با انتوباسیون (روش InSurE) در نوزادان مبتلا به سندروم دیسترس تنفسی

تعیین تاثیر دو روش تجویز سورفاکتانت: کاتتر ظریف داخل تراشه در حین تنفس خودبخودی با انتوباسیون در نوزادان مبتلا به سندورم دیسترس تنفسی

این تحقیق بصورت یک مطالعه موازی طراحی شده است. به لحاظ کورسازی از نوع مطالعه دوسویه کور برای تعداد 180بیمار می باشد. تصادفی سازی بیماران در دو گروه کنترل( انتوباسیون ) و گروه کاتتر ظریف داخل تراشه در حین تنفس خودبخودی با استفاده از روش بلوک بندی انجام می شود

نوزادان نارس با سن حاملگي 26 تا 34 هفته مبتلا به سندرم ديسترس تنفسي و نیازمند تجویز سورفاکتانت که از سایر جهات سالم می باشند ، به طور تصادفی به دو گروه تقسیم ميشوند و از لحاظ شدت علایم بالینی براساس گرید بندی دیسترس تنفسی مقایسه خواهند شد.در گروه مداخله نوزادان ابتدا تحت نازال سی پپ فرار گرفته و سپس جهت دريافت سورفاكتانت لارنگوسكوپي مستقيم شده و یک فيدينگ تيوب داخل تراشه نوزاد قرار داده شده و سپس در حالي كه نوزاد مشغول تنفس خودبخودي است تحت تجویز سورفاکتانت قرار می گیرد،حین تزریق وضعیت اکسیژناسیون وتعداد ضربان قلب نوزاد با پالس اکسیمتری کنترل می گردد،پس از اتمام تزریق سورفاکتانت فيدينگ تيوب خارج شده و نازال سی پپ ادامه مي يابد. در گروه كنترل ابتدا نوزاد تحت نازال سی پپ قرار ميگيرد، سپس جهت تجويز سورفاكتانت انتوبه شده و همان میزان سورفاکتانت را از طريق لوله تراشه دریافت می نماید، و پس ازپایدار شدن لوله تراشه خارج شده و مجددا نازال سی پپ برقرار می گردد و حین تزریق سورفاکتانت با پالس اکسیمتری مانیتور می شود. نتایج درمانی و عوارض و ميزان مرگ و مير در مدت بستری در دو گروه اندازه گیری و سپس مقایسه می گردد.

معیارهای ورود: نوزادان نارس دچار سندرم دیسترس تنفسی با سن حاملگی 26 تا 34 هفته نیازمند سورفاکتانت. معیارهای خروج: وجود آنومالی مادرزادی، نیاز به تهویه مکانیکی در بدو تولد، عفونت مادرزادی، آسفیکسی نیاز به تهویه مصنوعی، بیماری مادرزادی قلبی

تجویز سورفاکتانت با استفاده از روش کاتتر ظریف داخل تراشه در حین تنفس خودبخودی

طول مدت نیاز به تهویه مکانیکی، طول مدت اکسیژن درمانی

در این مطالعه از بلوک بندی به عنوان یک روش مطمئن تصادفی سازی که منجر به تخصیص متعادل افراد در گروه های درمانی در انتهای هر بلوک می شود استفاده خواهد شد. بدین منظور با استفاده از نرم افزار Random Allocation Software لیست بلوکهای تصادفی تهیه می شود، سپس مطابق با ترتیب محتویات بلوک ها که مشتمل بر نام گروه و شماره بیمار می باشد هر بیمار در یکی از گروهها تخصیص می یابد.

با مراجعه نوزاد، پرستار بخش یکی از بلوکها را بطور تصادفی باز می کند وبدون اطلاع از گروه بندی یکی از شمارها را به فلوشیپ نوزادان که از نوع گروه آگاه است ارائه می شود فلوشیپ بر اساس برگه اعلام شده نوع مداخله را انجام می دهد سپس نوزاد توسط رزیدنت که از شاهد یا مورد بودن ان اطلاع ندارد از نظر تکاملی در 4 نوبت فالوآپ خواهد شد .ثبت داده ها در SPSS نیز بعنوان گروه A وB انجام میگردد و فرد تحلیل کننده داده ها نیز از گروه مداخله یا شاهد اطلاعی ندارد .ودر مجموع فرد فالوآپ کننده وآنالیز کننده از گروه آگاه نیست.

تیم تحقق تصمیم ندارد فایل داده شرکت کنندگان را منتشر کند