بررسی تاثیر کاربرد نرم افزار بازتوانی ریوی مبتنی بر تلفن همراه برکیفیت زندگی، اضطراب، افسردگی و فعالیتهای روزمره زندگی در بیماران بهبود یافته از کوید 19 تحت بازتوانی ریه مراجعه کننده به کلینیک جامع تنفس بیمارستان خورشید در سال 1400

بررسی تاثیر نرم افزار مبتنی بر تلفن همراه بازتوانی ریوی بـر کیفیت زندگی، اضطراب، افسردگی و ظرفیت فعالیت بدنی در بیماران بهبود یافته از کووید 19 تحت بازتوانی ریوی

یک مطالعه¬ی کارازمایی بالینی دو گروهه با گروه های مداخله و شاهد است با گروه های موازی که با نمونه گیری برنامه مینی مایزیشن انجام خواهد شد.

پس از تائید پژوهش در کمیته¬ی اخلاق و کسب مجوز از مسئولین بیمارستان خورشید، بیماران با نرم افزار مینی مایزر به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم خواهند شد.

معیارهای ورود به مطالعه: اعلام تمایل به شرکت در مطالعه با تکمیل فرم رضایت آگاهانه؛ رده سنی 18-60 سال؛ دسترسی به اینترنت و گوشی موبایل هوشمند ، دارا بودن حداقل سواد خواندن و نوشتن؛ نداشتن مشکل بینایی و شنوایی؛ دارا بودن سواد، حداقل 21 روز از شروع علائم بیمار مبتلا به کووید 19 شدید گذشته باشد. معیارهای خروج از مطالعه: عدم تمایل به شرکت در مطالعه؛ شرکت در دوره های مشابه به صورت همزمان؛ شواهد قطعی ابتلا به ترومبو آمبولی وریدی و ریه ؛ علائم حاد کووید 19(درجه حرارت بیش از 38 درجه....)؛ فشار خون سیستول کمتر از 90، فشار خون دیاستول کمتر از 60 ؛ فشار خون سیستول بالای 140 و دیاستول بالای 90 ؛ سابقه بیماری قلبیسکته مغزی ایسکمیک یا خونریزی دهنده یا بیماری های نورودژنراتیو؛ اختلال روانی عمده طبق نظر روانپزشک؛ هرگونه اختلال که توان حرکتی بیمار ، بیماران مبتلا به سرطان فعال؛ دریافت کننده مراقبت تسکینی

پس از توضیح اهداف و اخذ رضایت نامه¬ی آگاهانه¬ی کتبی، پرسشنامه¬های مربوطه(بارتل، اضطراب افسردگی بیمارستانی، پرسشنامه کیفیت زندگی sf12) در اختیار نمونه ها قرارداده می شود.

کیفیت زندگی

جهت تقسیم بندی بیماران به دو گروه به نرم افزار مینی مایزیشن داده خواهند شد.مینی مایزیشن( یا مینی مایزر) نام یک نرم افزار است که جهت تقسیم کردن نمونه ها در بین گروه ها در کار آزمایی های بالینی مورد استفاده قرار می گیرد. در طرح های پژوهشی همواره متغیر هایی وجود دارد که ممکن است بر صحت و دقت مطالعه تاثیر بگذارند(متغیر های مخدوش گر)؛ با وارد کردن این متغیر ها در این نرم افزار متغیر ها به گونه ای میان گروه های پژوهش توزیع می شوند که کمترین تفاوت میان گروه ها وجود داشته باشد و به همین دلیل این روش بر روش تصادفی سازی ارجح است.فرایند نمونه گیری تا هنگامی که تعداد واحد های پژوهش به تعداد مورد نظر برسند ادامه خواهد یافت.