بررسی مقایسه‌ای اثر بخشی دو داروی مختلف در پیشگیری از عفونت ادراری راجعه با روش استفاده‌ي طولانی مدت با دوز کم

عفونت سیستم ادراری، از علل شایع موربیدیتی است که تشخیص و درمان دقیق آن در بسیاری از موارد منجر به بهبودی خواهد شد. با عود عفونت ادراری بایستی دستگاه ادراری را بطور کامل بررسی کرد و در صورت وجود اشکال در این دستگاه نسبت به رفع آن اقدام نمود. برخی بیماران بدون اینکه مشکلی در ساختمان دستگاه ادراری داشته باشند بطور مکرر و راجعه دچار عفونت می شوند. در این مطالعه، تاکید بر عفونت ادراری راجعه در بیمارانی که اشکال در دستگاه ادراری ندارند بوده و اثربخشی روش درمانی پروفیلاکسی طولانی مدت با دوز کم آنتی‌بیوتیک نالیدیکسیک اسید و کوتریموکسازول، با هم مقایسه خواهد شد. مطالعه به روش كارآزمايي باليني قبل و بعد، بدون شاهد بر روی 100 بیمار مبتلا به عفونت ادراری راجعه(حداقل 3 بار عفونت ادراری ثابت شده با کشت ادرار در طی یکسال گذشته) كه به درمانگاه اورولوژي بيمارستان اكباتان مراجعه می کنند، انجام خواهد شد. اين بيماران در بررسی‌های بالینی و پاراکلینیک (شامل معاینه‌ي بالینی، سونوگرافی، VCUG و در صورت لزوم IVP) نباید شواهدی دال بر اختلال ارولوژیک زمینه‌ای داشته باشند. بر اساس کشت ادرار و آنتی بیوگرام، نالیدیکسیک اسید یا کوتریموکسازول، با دوز کم به مدت شش ماه تجویز خواهد شد و بیماران با انجام کشت ادرار در فواصل مختلف، در طول درمان و به مدت شش ماه بعد از درمان پیگیری خواهند شد. سایر مواردی که در این مطالعه مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت شامل: سن، جنس، وضعیت تأهل، نوع میکروارگانیسم، زمان عفونت مجدد و دفعات عفونت مجدد قبل از درمان می باشد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی همدان