مقایسه اثر Cerebellum tDCS و Prefrontal tDCS بر روی پارامترهای گیت، تعادل و خستگی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

مقایسه اثر Cerebellum tDCS و Prefrontal tDCS بر روی پارامترهای گیت، تعادل و خستگی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی سازی با یک روش ساده شبه تصادفی سازی بر روی 51 بیمار خواهد بود. درمان شامل 20 دقیقه تحریک، 1.5 میلی آمپر و تمرینات تعادلی خواهد بود.

مردان و زنان مبتلا به MS ساکن شهر تهران که به صورت داوطلبانه خواهان شرکت در این پژوهش باشند و معیار های ورود به مطالعه را داشته باشند، جامعه آماری را تشکیل می دهند. این کارآزمایی بالینی تصادفی دو سویه کور در دانشکده توانبخشی علوم پزشکی شهید بهشتی انجام خواهد شد.

شرایط ورود: تشخیص بیماری ام.اس توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب - ام.اس نوع عود کننده و فروکش یابنده و نوع پیشرونده ثانویه - نمره EDSS بین 3.5 تا 6.5 باشد - محدوده سنی بین 18 تا 50 سال. شرایط عدم ورود: بیماران روانی شدید و قلبی - بیمارانی که نقص شناختی و افسردگی شدید را تجربه می کنند - اختلالات ارتوپدی.

گروه DLPFC tDCS: آنودال tDCS برای تحریک کورتکس پره فرونتال دورسولترال چپ (left DLPFC) در سرتاسر ناحیه F3 و الکترود رفرانس در سرتاسر ناحیه سوپرااوربیتال راست قرار می گیرد. گروه cerebellum tDCS: در این گروه، آنودال tDCS برای تحریک right مخچه، 1-2 سانتی متر زیر و 3-4 سانتی متر لترال inion (راست) و الکترود رفرانس در سرتاسر عضله بوکسیناتور همان سمت قرار می گیرد. در گروه tDCS کنترل: «رویکرد محو شدن کوتاه با تحریک کوتاه مدت (FiSsFo)» برای حفظ یکپارچگی کورسازی و در نتیجه ایجاد احساسات اولیه پوستی استفاده خواهد شد. در گروه شم ، در حالی که الکترودها به طور تصادفی در موقعیت های مشابه برای تحریک مخچه یا DLPFC قرار خواهند گرفت، تحریک پس از 30 ثانیه بدون اطلاع شرکت کننده خاموش خواهد شد.

تعادل - پارامترهای راه رفتن- خستگی

با سلام و عرض ادب در طراحی مطالعه، 10 دقیقه برای تمرینات تعادلی اشتباه تایپی بوده است و بصورت 20 دقیقه tDCS و تمرینات تعادلی بوده است و لطفا اصلاح شود. با تشکر

بیماران به طور تصادفی از طریق روش های ساده شبه تصادفی سازی با استفاده از لیست اعداد تصادفی تولید شده توسط کامپیوتر به یکی از سه گروه تقسیم خواهند شد: (1) گروه a-tDCS را روی قشر جلوی مغز پشتی جانبی و تمرینات تعادلی دریافت خواهند کرد، (2) گروه a-tDCS بر روی مخچه و تمرین تعادلی و (3) گروه کنترل a-tDCS ساختگی و تمرینات تعادل را دریافت خواهند کرد. اعداد شبه تصادفی 1، 2 و 3 توسط یکی از محققین برای تخصیص افراد به این گروه ها استفاده خواهد شد.

آنالیز کننده داده ها نسبت به تخصیص بیماران به یکی از سه گروه های مداخله و کنترل کور خواهند شد و جمع آوری داده ها در اتاقی جداگانه به بخش درمان نیز انجام می شود و بیماران بسته به درمانی که دریافت خواهند کرد، هر کدام از آنها کور خواهند شد.