بررسی تاثیر روان درمانی حمایتی بر اختلالات افسردگی و اضطراب در بیماران بستری به علت کووید-19 در بیمارستان امام علی(ع) کرج

مقایسه تاثیر مداخله دارویی به تنهایی و مداخله دارویی به همراه روان درمانی حمایتی بر بالین در بیماران بستری با تشخیص COVID-19 و مبتلا به افسردگی و اضطراب.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ،تصادفی شده، بر روی 102 بیمار. برای تصادفی سازی از روش تصادفی سازی بلوکی استفاده شده.

مرکزی که این پژوهش در آن انجام میشود بیمارستان آموزشی امام علی (ع) کرج بوده که سانتر کرونای استان البرز میباشد. جامعه نمونه به دو گروه تقسیم خواهند شد و هر دو گروه مبتلا به اضطراب و افسردگی هستند. مداخله دارویی در هر دو گروه انجام میشود. در عین حال در گروه مورد، مداخله رواندرمانی به صورت روان درمانی حمایتی بر بالین بیمار، انجام میشود. روان درمانی حمایتی بر بالین، بدین صورت خواهد بود که سه جلسه طی هفته اول و سه جلسه طی هفته دوم، ویزیت و مصاحبه با بیمار انجام میشود و سپس یک ماه پس از ترخیص، بیمار مجددا توسط تست بک ارزیابی و بررسی میشود. فالوآپ بعدی بیمار، سه ماه پس از ترخیص خواهد بود.

معیارهای ورود:بیماران بالای 18 سال و زیر 65 سال؛ مبتلا به عفونت SARS-CoV-2 که توسط تست PCR، ابتلای ایشان تایید شده باشد؛ نمره لازم از تست افسردگی و اضطراب بک را کسب کرده باشند؛ GCS بالای 14 داشته باشند؛ O2 saturation بالای 90% داشته باشند؛ همکاری مناسب را داشته باشند؛ تمایل به شرکت در مطالعه داشته باشند.معیارهای خروج:عدم تایید ابتلا به COVID-19 در تست PCR؛ داشتن بیماری نورولوژیک جدی یا دلریوم و کاهش سطح هوشیاری؛ عدم تمایل به شرکت در پژوهش؛ سابقه ابتلا به بیماری روانپزشکی درمان نشده قبلی.

بیماران بستری مبتلا به COVID-19 که طبق پرسشنامه افسردگی و اضطراب بک، مبتلا به یکی از این دو بیماری و یا هر دو بوده و به دو گروه تقسیم شوند که یک گروه تنها دارودرمانی دریافت خواهند کرد و گروه دیگر، علاوه بر مداخله دارویی، مداخله رواندرمانی حمایتی بر بالین را دریافت خواهند کرد.

نمره تست افسردگی بک و نمره تست اضطراب بک

تصادفی سازی به شیوه بلوکی میباشد و به هر گروه دو بلوک تعلق میگیرد.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد.