بررسی تاثیر اولانزاپین در پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از رادیوتراپی در بیماران مبتلا به سرطان های ناحیه شکم

هدف از مطالعه تعیین تاثیر اولانزاپین بر پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از رادیوتراپی در بیماران مبتلا به سرطان های ناحیه شکم می باشد.

در این مطالعه 60 بیمار مبتلا به سرطان های ناحیه شکم و دارای شرایط ورود به مطالعه، در درمانگاه رادیوتراپی بیمارستان امام خمینی ارومیه انتخاب می شوند. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه پلاسبو و مداخله قرار خواهد گرفت و هر بیمار کد اختصاصی خواهد داشت.

مطالعه به صورت دوسوکور خواهد بود. پزشک معالج و همکار طرح به صورت تصادفی بیماران را در دو گروه شاهد و مداخله قرار خواهند داد و برای گروه شاهد درمان معمول ضد استفراغ همراه با دارونما تجو یز خواهد کرد و برای گروه مداخله علاوه بر داروهای معمول ضد استفراغ قرص اولانزاپین با دوز 5 میلی گرم برای بیماران کمتر از 60 کیلوگرم و 10 میلی گرم برای بیماران بیشتر از 60 کیلوگرم یک روز قبل از شروع رادیوتراپی تا روز پنجم درمان (جمعا 6 روز) تجو یز خواهد کرد. بیماران و پرسشگر اطلاعی از نوع گروه ها نخواهند داشت. پرسشنامه ها یک روز قبل از رادیوتراپی ، در روز اول ،سوم و پنجم یا یک روز پس از رادیوتراپی تکمیل خواهد شد.

معیارهای ورود:1-تکمیل فرم رضایت نامه و اعلام همکاری، سن بالای 18 سال، رادیوتراپی به دلیل ابتلا به سرطان (بیمارانی که به غیر از رادیوتراپی تحت شیمی درمانی یا جراحی نیز قرار می گیرند)، رادیوتراپی برای بار اول . معیارهای خروج: بیمارانی که دیابت ثابت شده دارند، بیماران ی که داروهای آنتی لیپید مصرف 1 می کنند، بیمارانی که داروهای ضد سایکوز و از جمله اولانزاپین مصرف می کنند.

مطالعه با شرکت دو گروه از بیماران مبتلا به سرطان انجام خواهد شد. گروه مداخله که درمان رایج ضد استفراغ همراه با اولانزاپین و گروه کنترل درمان رایج ضد استفراغ همراه با دارونما دریافت خواهد کرد.

تهوع و استفراغ

با استفاده از نرم افزار اختصاص تصادفي، بيماران بصورت تصادفي در گروه مداخله يا پلاسبو قرار خواهند گرفت.

محقق و بیماران در این مطالعه کور هستند. محقق و بيماران از اينكه بيماران به گروه مداخله يا پلاسبو تعلق دارند بي اطلاع خواهند بود.