بررسی میزان تاثیر آتوموکستین بر بهبود اختلال شناختی در افراد مبتلا به بیماری بهجت

بررسی میزان تاثیر داروی آتوموکستین بر بهبود اختلالات شناختی افراد مبتلا به بیماری بهجت

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده

در این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسو کور کنترل شده با دارونما، 40 نفر از افراد واجد شرایط مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی بیمارستان شریعتی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1401 بطور تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند. در گروه مداخله، تجویز آتوموکستین ابتدا با یک عدد کپسول 40 میلی گرم، یکبار در روز و پس از 3 روز، دو بار در روز صورت می گیرد. در گروه کنترل، دارونما که کاملا شبیه کپسول آتوموکستین است با همان دوزاژ، تجویز می گردد. طول مدت مطالعه، 10 هفته خواهد بود. قبل از شروع درمان، عملکرد شناختی بیماران بر اساس تست های شناختی فراخنای ارقام رو‌ به‌ جلو، فراخنای ارقام رو‌ به عقب، سیالی کلامی، ساخت دنباله الف، ساخت دنباله ب؛ مورد ارزیابی قرار میگیرد و سپس بعد از 10 هفته درمان نیز مجددا با تست های فوق ارزیابی شده و نتایج با یکدیگر مقایسه خواهد شد. کورسازی شرکت کنندگان، محققین و ارزیابان پیامد نیز انجام خواهد شد.

شرایط ورود: افراد مبتلا به بیماری بهجت بر اساس معیارهای بین المللی بیماری بهجت وجود اختلال شناختی شرایط عدم ورود: سابقه اختلال شناختی قبل از ابتلا به بیماری بهجت مصرف مواد

گروه مداخله: ابتدا کپسول آتوموکستین (ساخت کارخانه داروسازی امین)، 40 میلی گرم یک بار در روز تجویز می گردد. بعد از 3 روز به 40 میلی گرم 2 بار در روز افزایش یافته و سپس با همین دوز به مدت 10 هفته ادامه می یابد. گروه کنترل: دارونما که از هر نظر شبیه کپسول آتوموکستین است، به مدت 10 هفته به بیماران تجویز می گردد. دوزاژ نیز کاملا مشابه گروه مداخله خواهد بود.

تغییر نمرات تست های زیر: فراخنای ارقام رو‌ به‌ جلو، فراخنای ارقام رو‌ به عقب، سیالی کلامی، ساخت دنباله الف، ساخت دنباله ب

به روش ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی ایجادشده توسط کامپیوتر همراه با پنهان سازی

شرکت کنندگان محققین ارائه دهندگان مراقبت مسئولین جمع آوری داده ها کسانی که پیامد را ارزیابی می کنند