اثرات مکمل یاری ویتامین D بر روی مقاومت به انسولین و فاکتور التهابی در بیماران مبتلا به افسردگی

هدف این مطالعه تعیین اثر كمكي ویتامین D بر شدت افسردگی و وضعیت متابولیک در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی است.

طراحي انجام مطالعه: تصادفي کارآزمایی بالینی دو سوکور (هم بیماران و هم محققان) موازی.

حجم نمونه و جمعیت مورد مطالعه:40 بیمار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی واجد شرایط و ارجاع شده به بیمارستان کارگرنژاد وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران در مطالعه انتخاب خواهندشد.

معیارهای ورود به مطالعه: بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بر اساس کرایتریای DSM-IV-TR، در محدوده سنی 18-65 سال و امتیاز حداقل 15 در سیستم امتیاز دهی افسردگی هامیلتون وارد مطالعه خواهند شد. معیار خروج از مطالعه: سابقه انفارکتوس کرونر ، آنژین صدری ، بیماری سکته مغزی یا سنگ کلیه زنان باردار و شیرده افراد سیگاری مشکلات کبدی سوء مصرف مواد غلظت کراتینین غیر طبیعی مصرف مکمل های غذایی در طول 2 ماه گذشته.

مداخله مورد مطالعه: بیماران برای دریافت یا مکمل ویتامین D (گروه مداخله: 20=n) یا پلاسبو (گروه کنترل: 20=n) تقسیم خواهندشد.

افسردگی (پیامد اولیه) و پروفایل های متابولیکی (پیامدهای ثانویه) در ابتدا و انتهای مداخله اندازه گیری خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی کاشان

در ابتدای مطالعه و بعد از طبقه بندی بر اساس مقادیر پایه نمایه توده بدنی و سن، افراد به طور تصادفی به دو گروه برای دریافت مکمل ویتامین دی (n=20) و پلاسبو (n=20) تخصیص داده می شوند. تصادفی سازی با استفاده از جدول اعداد تصادفی ایجاد شده توسط کامپیوتر انجام خواهد شد.

از پلاسبو برای کور سازی استفاده شده است. محققان و بیماران کور تا زمان آنالیز نهایی توسط یک کارمند آموزش دیده خواهند شد.