بررسی اثربخشی و عوارض تزریق متوترکسات داخل ضایعه ای در مقایسه با تریامسینولون استوناید داخل ضایعه ای در بیماران مبتلا به آلوپسی آرئاتا

بررسی اثربخشی و عوارض تزریق متوترکسات داخل ضایعه ای در مقایسه با تریامسینولون استوناید داخل ضایعه ای در بیماران مبتلا به آلوپسی آرئاتا در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان رازی در سال های 1400-1401

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده، فاز ۳بر روی ۴۰ بیمار.برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم ازار اکسل استفاده شد.

بیماران مبتلا به آلوپسی آره آتا مراجعه کننده به بیمارستان رازی که معیارهای لازم برای ورود به مطالعه را داشتند با روش تصادفی سازی فردی به دو گروه دریافت کننده متوتروکسات داخل ضایعه ای و تریامسینولون استوناید داخل ضایعه ای تقسیم شدند.مطالعه دو سوکور می باشد و بیمار و ارزیاب بالینی کور می باشند.

معیارهای ورود بیماران بزرگسال(سن ۱۶_۶۰سال) مبتلا به آلوپسی آره آتا پچی می باشند که درگیری کمتر از ۲۰% از سطح پوست دارند و وجود پچ های آره آتا در دو طرف سر به اندازه ی حداقل ۱۰سانتی مترمربع(درگیری دوطرف به صورت پچی و نسبتا قرینه باشد و در صورت و جود افیازیس در دو طرف باشد.) و در طی ۱ماه گذشته هیچ درمانی برای AA دریافت نکرده اند. معیارهای خروج شامل کودکان و بیماران کمتر از ۱۶ سال، زنان باردار و شیرده، بیماران مزمن از جمله بیماران مبتلا به اختلالات کبدی یا خونی، بیماران مبتلا به نقص ایمنی، ابتلا به بیماری عفونی، بیماران با انواع منتشر (آلوپسی توتالیس، آلوپسی یونیورسالیس و درگیری بیش از ۲۰%) و بیمارانی که در طی ۱ ماه قبل تحت درمان آلوپسی آره آتا قرار گرفتند می باشد.

بیماران به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم شدند.گروه مداخله متوتروکسات داخل ضایعه و گروه کنترل تریامسینولون استوناید داخل ضایعه ای دریافت کرد .

میزان رویش مجدد موها،میزان تغییر امتیاز شدت ریزش مو قبل و بعد از شروع درمان

تصادفی سازی محدود(قانون تخصیص تصادفی) واحد تصادفی سازی:فردی قـانون تخصـيص تصـادفي سـاده ترین روش تصادفي سـازي محـدود مـيباشـد. ايـن روش نمايانگر يك بلوك بزرگ براي كـل حجـم نمونه است، بدان معني كه توازن در تعداد افراد تخصيص يافته به هر يك از گروه هـا در پايـان مطالعه حاصل خواهد شد.بدين منظور محققان ابتدا يك حجم نمونـه كلي را تعيين نمـوده سـپس بـه طـور تصـادفي مجموعـهاي از آنـان را بـه گـروه A تخصـيص داده و باقيمانده را به گروه B. بـراي مثـال در يك مطالعه با حجم نمونه 200 نفـره، 100 تـوپ براي گروه مداخله A و 100 تـوپ بـراي گـروه مداخلـه B داخـل يـك ظـرف قرعـه کشی قـرار ميگيرد و سپس به طور تصادفي توپها بـدون جايگزيني از ظرف خـارج شـده و تـوالي ايجـاد شـــده ثبـــت مـــيشـــود.

پژوهش دو سر کور به پژوهشی گفته می‌شود که در آن نه شرکت‌کننده و نه آزمایشگر خبر ندارند چه کسی چه درمانی را دریافت می‌کند. این روش برای جلوگیری از جهت‌گیری در نتایج استفاده می‌شود. تحقیق دو سر کور کمک می‌کند که آثار جهت‌گیری افراد روی پژوهش کاهش یابد. این جهت‌گیری می‌تواند شامل تأثیر ناخواسته پژوهشگر در مسیر جمع‌آوری اطلاعات و یا تقسیم افراد در گروه‌ها باشد. پژوهشگران گاهی به دلیل احساسی که به مسیر پژوهش دارند و یا علاقه شخصی به کسب نتیجه مشخص، ناخواسته در روال پژوهش دخالت می‌کنند. مطالعات دوسوکور معمولاً در مورد انسانها به انجام می‌رسند، عواملی که می‌تواند باعث منحرف شدن نتیجه آزمایش شوند هم از دید شرکت‌کننده و هم از دید مسئول (یا مسئولان) انجام آزمایش مخفی می‌مانند. در بیشتر موارد آزمایش کور دوطرف به منظور دستیابی استاندارد بالاتر علمی انجام می‌شوند.