بررسی میزان تغییرات علائم حیاتی در دو روش اسپاینال کلاسیک و بیهوشی عمومی در عمل جراحی فتق اینگوینال

1-تعیین میزان تغییرات علائم حیاتی در دو روش اسپاینال کلاسیک و بیهوشی عمومی در عمل جراحی فتق اینگوینال ٢-تعیین میزان تغییرات علائم حیاتی در دو روش اسپاینال کلاسیک و بیهوشی عمومی در عمل جراحی فتق اینگوینال بر اساس سن ٣-تعیین میزان تغییرات علائم حیاتی در دو روش اسپاینال کلاسیک و بیهوشی عمومی در عمل جراحی فتق اینگوینال بر اساس جنسیت ٤-تعیین میزان تغییرات علائم حیاتی در دو روش اسپاینال کلاسیک و بیهوشی عمومی در عمل جراحی فتق اینگوینال بر اساس BMI ٥-تعیین میزان تغییرات علائم حیاتی در دو روش اسپاینال کلاسیک و بیهوشی عمومی در عمل جراحی فتق اینگوینال بر اساس مدت عمل

کارازمایی بالینی که بصورت تصادفی ١٢٠ بیمار انتخاب بشوند و مطالعه بصورت فاکتوریال و یک سویه کور باشد و توسط نرم افزار spss نسخه ٢٥ مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرد

در این مطالعه 120 نفر از افراد مراجعه کننده به بیمارستان (برای  عمل جراحی فتق اینگوینال با روش اسپاینال کلاسیک یا بیهوشی عمومی) به صورت در دسترس انتخاب و بررسی می شوند که فقط افراد شرکت کننده کور می باشند (یک سویه کور) یعنی اطلاعی از نحوه انجام مطالعه ندارند و تغییرات علایم حیاتی در ریکاوری و هر ٣٠دقیقه تا حداکثر دوساعت بعد از عمل اندازه گیری می گردد و با فاز قبل عمل مقایسه می شوند.

معیارهای ورود شامل ASA کلاس یک و دو و اعمال الکتیو و BMI بین 20 تا 30 می باشند. معیارهای خروج شامل رایز ICP، اختلالات انعقادی،عفونت پوست موضعی، فشارهای پایین از قبل عمل و اضطراب و عدم تمایل به شرکت در مطالعه می باشند.

گروه مداخله اول بیمارانی که فتق اینگوینال داشته و تحت بیهوشی اسپاینال کلاسیک قرار خواهند گرفت و گروه مداخله دوم بیمارانی که فتق اینگوینال داشته و تحت بیهوشی عمومی قرارخواهند گرفت

علایم حیاتی (RR, PR , T , BP )

تمام افراد شرکت کننده در مطالعه که دارای معیارهای ورود و خروج هستند اطلاعی از نحوه انجام مطالعه نخواهند داشت چون در غیر اینصورت دچار استرس می شوندکه بر روی علایم حیاتی تاثیر میگذرد بنابراین فقط گروه شرکت کننده اطلاعی نخواهند داشت.