مقایسه میزان ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری در افراد دارای دیس پپسی بوسیله ی درمان سیستمیک با و بدون درمان غیر جراحی پریودنتال

بررسی اثر بخشی درمان دارویی نسبت به درمان دارویی توام با درمان پریودنتال در افراد دارای هلیوباکتر پیلوری در پلاک زیر لثه ای میباشد.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، غیر تصادفی شده

مطالعه در 102 بیمار مبتلا به پپتیک اولسر یا دیسپپسی که عفونت گوارشی هلیکوباکتر گوارشی آنها مثبت و به کلینیک گوارش بیمارستان الزهرا مراجعه کرده بودند انجام شد. کسانی که نتیجه ی عفونت دهانی آنها مثبت شده بود به شکل غیر تصادفی در دو گروه درمانی قرار گرفتند: یک کورس 14 روزه از درمان سه دارویی به همراه درمان پریودنتال در گروه (G+O+tp) در 32 نفر از بیماران و درمان سه دارویی به تنهایی در گروه (G+O-t) در 32 نفر. در همه ی بیماران کارامدی ریشه کنی از دستگاه گوارش 4 هفته پس از قطع درمان سه دارویی بوسیله ی تست آنتی ژن مدفوعی انجام شد.

ابتلا به بیماری پپتیک اولسر یا دیس پپسی و عفونت هلیکوباکترپیلوری مثبت بر اساس تست انتی ژن هلیکوباکتر پیلوری در مدفوع

گروه آزمایش: تجویز درمان سه دارویی سیتمیک و درمان غیر جراحی پریودنتال گروه کنترل: تجویز درمان سه دارویی سیتمیک

ریشه کنی عفونت هلیکوباکتر پیلوری از دستگاه گوارش

معاونت تحقیقات و فن آوری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان