ناپروکسن بعنوان درمان کمکی برای درمان اختلال وسواسی-جبری: یک کارآزمایی بالینی دو سو بی خبر با کنترل دارونما

بررسی اثر ناپروکسن در درمان کمکی بیماران مبتلا به اختلال وسواسی جبری

کارازمایی بالینی تصادفی دوسو بی خبر و کنترل شده با دارونما

این مطالعه در بین بیماران اختلال وسواس جبری که به بیمارستان های روزبه مراجعه می کنند انجام خواهد شد

معیارهای ورود: سن بین 18 تا 60 سال - تشخیص اختلال وسواس جبری بر اساس معیار DSM-5 - نمره مقیاس ییل براون >21. معیارهای خروج: دریافت هر نوع درمان تا 6 هفته پیش از شروع پژوهش - وجود اختلال دیگر روانپزشکی.

گروه مداخله: بیماران در ابتدا تحت درمان با فلوکستین 20 میلی گرم روزانه قرار می گیرند که تا پایان هفته دهم به 80 میلی گرم در روز می رسد، به اضافه ناپروکسن 250 میلی گرم 2 بار در روز. گروه کنترل: بیماران در ابتدا تحت درمان با فلوکستین 20 میلی گرم روزانه قرار می گیرند که تا پایان هفته دهم به 80 میلی گرم در روز می رسد، به اضافه دارونما، دو بار در روز.

شدت اختلال وسواس جبری

تصــادفی ســازی بلــوكی متغیر: استفاده از بلوک های چهارتایی A و B AABB, ABAB, ABBA, BABA, BAAB, BBAA. ما به صورت تصادفی از بلوک ها استفاده کردیم تا به تعداد موردنظر نمونه دست پیدا کنیم. (A و B گروه های مطالعه هستند).

شرکت کنندگانٰ، مراقبین بالینی و ارزیابان پیامد بالینی از نحوه گروه بندی اطلاعی نخواهند داشت. تمام شرکت کنندگان بر این باورند که داروی اصلی دریافت می کنند (افرادی که دارونما دریافت می کنند از آن اطلاعی ندارند). مراقبین بالینی و ارزیابان پیامد بالینی از اینکه کدام بیماران داروی اصلی دریافت کرده اند و کدام بیماران دارونما، اطلاعی ندارند. بنابراین در روند کار آنها هیچ گونه جهت گیری وجود ندارد.

داده ها از طریق گزارش نهایی منتشر خواهد شد

5 سال از سال 1401 تا سال 1406

محققین دانشگاهی

استفاده کنندگان باید منبع خود را ذکر کنند

دکتر شاهین آخوندزاده

از طریق پست الکترونیک