کارازمایی بالینی مقایسه اثر لیزر کم توان هلیوم- نئون و دارو درمانی بر کاهش درد بیماران با اختلالات مفصل گیجگاهی فکی

حدود 30-20% جمعیت بالغین، اختلالات گیجگاهی فکی را تجربه می کنند و حدود 90% از این جمعیت برای درمان علائم مربوط به مفصل گیجگاهی فکی مراجعه می نمایند. درمان غیر جراحی اولین قدم در درمان بیماران با درد و دیس فانکشن مفصلی می باشد. روش های درمانی غیر جراحی برای کاهش درد و درمان دیس فانکشن مفصل گیجگاهی فکی بیماران عبارتند از: دارودرمانی، لیزر تراپی، فیزیوتراپی و غیره. از آن‌جایی که در مطالعات مختلف اثر دارو درمانی و لیزر درمانی بر بیماران با اختلال مفصل گیجگاهی فکی مورد بررسی قرار گرفته ولی، تاکنون لیزر هلیوم- نئون به کار برده نشده و نیز تأثیر لیزر با دارو درمانی مقایسه نگردیده است، لذا هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر این لیزر و دارو درمانی در بیماران با اختلال مفصل گیجگاهی فکی می‌باشد. مطالعه حاضر به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 72 نفر از بیماران دارای شرایط ورود به مطالعه انجام شد که، بیماران به دو گروه دارو درمانی و لیزر درمانی تقسیم شدند. معیارهای ورود به مطالعه شامل بیماران بین 20 تا 45 سال بود که حداقل دو مورد از علا ئم زیر را دارا بودند: 1.نقص عملکرد عضلات جونده، 2.محدودیت حرکات فک، 3.صدای کلیک. معیارهای خروج شامل: 1.هر نوع بیماری سیستمیک، 2.دریافت هر نوع درمان دیگر از قبیل درمان دارویی یا فیزیکی بود. میزان درد توسط شاخص های Visual Analog Scale و Active Range Of Motion مورد ارزیابی قرار گرفت. هر دو روش در درمان اختلالات مفصل گیجگاهی فکی موثر بودند، هرچند لیزر کاهش قابل توجهی در طول مدت بهبودی نشان داد.

دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان