مقایسه اثر درمان ۳ روزه و ۷ روزه آنتاگونیست GnRH در پیشگیری از بروز سندروم تحریک بیش از حد تخمدان (OHSS) در خانم های تحت درمان با فناوری های کمک باروری (ART)

مقایسه اثر درمان ۳ روزه و ۷ روزه آنتاگونیست GnRH در پیشگیری از بروز سندروم تحریک بیش از حد تخمدان (OHSS) در خانم های تحت درمان با فناوری های کمک باروری (ART)

کارآزمایی بالینی با گروههای موازی فاز 4 بر روی 40 بیمار

بیمارستان شریعتی تهران و مرکز ناباروری رویش بیرجند

1) داشتن رضایت آگاهانه برای ورود به مطالعه 2) احتمال سودمندی مداخله بر روی افراد 3) سن بین 18 تا 40 سال 4) فرد در معرض خطر ابتلا به سندرم OHSS باشد(مثلا تعداد تخمک بازیابی شده بیشتر از 15 عدد یا استرادیول سرم بیشتر از pg/ml ۳۰۰۰ ) 5) هر فردی که هیچ کدام از معیار های خروج را نداشته باشد، در صورت رضایت وارد مطالعه خواهد شد. معیار های خروج: 1) عدم رضایت برای ورود به مطالعه 2) سن کمتر از ۱۸ سال یا بیشتر از 4۰ سال 3) هر گونه بیماری که با مداخله مد نظر تداخل داشته باشد. 4) بیمار مبتلا به دیابت/ مبتلا به هموفیلی یا اختلال انعقادی 5) بیماران مبتلا به فیبروز ریه ، تورم یا التهاب در اطراف قلب یا ریه ، فشار خون بالا ، بیماری کبدی ، بیماری دریچه قلب یا آلرژی به کابرگولین یا مشتقات ارگوت 6) مصرف داروهایی که بر بروز سندرم OHSS تاثیر دارند(گلوکونات کلسیم/متفورمین/لتروزول/سایر آنتاگونیستهای GNRH-ant) 7) حامله شدن در طی سیکل مورد بررسی 8) موارد کنترااندیکه توسط متخصص در نظر گرفته شده و در آزمون وارد نمی شوند.

زنان 18 تا 40 ساله تحت ART که در معرض خطر ابتلا به OHSS هستند. نیمی از بیماران پس از بازیابی تخمک تحت درمان 3 روزه و نیمی دیگر تحت درمان 7 روزه با ستروتاید جهت جلوگیری از ایجاد سندرم OHSS قرار خواهند گرفت.

میزان OHSS در هر گروه

در این مطالعه با توجه به متفاوت بودن زمان مصرف، کورسازی آزمودنی ممکن نبوده ولی محقق و پژوهشگر که پیامد را بررسی می نماید کور خواهد بود، البته قابل ذکر است که پیامد مورد مطالعه به گونه ای می باشد که عدم کورسازی تاثیر بر پیامد ندارد( پیامد عینی می باشد).