بررسی اثرات لنفوسیت تراپی داخل جلدی در بیماران مبتلا به سقط مکرر (RPL) با زمینه اختلالات ایمونولوژیک

این مطالعه به بررسی اثرات ایمونومدولاتوری لنفوسیت تراپی داخل جلدی در بیماران مبتلا به سقط مکرر با زمینه ناهنجاری های ایمونولوژیک همچون عدم بالانس سلول های سیستم ایمنی از جمله Treg و Th17 می پردازد، همچنین سایر پارامترهای ایمونولوژیک همچون فاکتورهای رونویسی مربوط به این سلول ها، سایتوکاین های تولیدی و microRNAهای دخیل در عملکرد آنها و تغییرات این پارامترها در مقایسه با قبل از درمان در این مطالعه مورد بررسی قرار خواهند گرفت.

200 نفر از بیماران مبتلا به سقط مکرر با اختلالات ایمونولوژیک، به صورت رندوم به دو گروه 100 تایی تقسیم بندی شده، یک گروه لنفوسیت درمانی داخل جلدی دریافت نموده و گروه بعدی مداخله را دریافت نخواهند کرد.

بیمارستان بین المللی ولیعصر تبریز

بعد از دریافت رضایت نامه ی آگاهانه از افراد مبتلا به سقط مکرر و نیز گروه کنترل متشکل از زنان سالم و بارور با سابقه بارداری های قبلی موفق، خون هپارینه گرفته شده و سلول های تک هسته ای خون جدا می شوند. سپس برای شمارش تعداد سلول های T reg و Th-17 و NK و B از تکنیک فلوسایتومتری استفاده خواهد شد. نتایج حاصل از بررسی های فلوسایتومتری بررسی و مقایسه شده و مبتلایان به سقط مکرر با زمینه اختلالات ایمونولوژیک به تعداد 200 نفر و نیز 100 نفر به عنوان گروه کنترل سالم وارد این مطالعه خواهند شد. گروه 200 نفره بیماران سقط مکرر به صورت رندوم به دو گروه 100 نفری تقسیم شده که یک گروه لنفوسیت تراپی دریافت کرده و گروه دیگر درمان را دریافت نخواهند کرد.

طبق پروتوکل استاندارد تعداد 107 × 2 لنفوسیت‌های شوهر به صورت زیرجلدی روی ساعد یا بازوها به بیماران مبتلا به سقط مکرر تزریق خواهد شد. تعداد دفعات تزریق سه مرتبه و با فواصل زمانی یک ماه است.

ارزیابی پارامترهای ایمونولوژیک همچون جمعیت سلول های Treg و Th17، میزان بیان ژن و پروتئین فاکتورهای نسخه برداری این جمعیت سلولی یعنی Foxp3 و RORyt، میزان بیان ژن و تولید سایتوکاین های مرتبط (IL-10, IL-17, IL-21, IL-23, TGF-β) و میزان بیان میکروRNAهای مرتبط با این سلول ها اعم از mir-146a و mir-155 و mir-326

ابتدا حجم نمونه 200 نفر بیمار مبتلا به RPL که مطابق با معیار ورود ما باشند به عنوان حجم نمونه کلی در نظر گرفته شد. برای تصادفی سازی از روش "قانون تخصيص تصادفي" استفاده شد به این صورت که اعداد یک تا دویست برای رندوم سازی به ترتیب روی کارت هایی نوشته شد. اعداد زوج برای گروه دریافت کننده درمان و اعداد فرد برای گروه دریافت کننده دارونما در نظر گرفته شد. در این روش توازن در تعداد افراد تخصيص يافته به هر يك از گروه ها در پايان مطالعه حاصل خواهد شد. به منظور پنهان سازی تخصیص تصادفی، هر کدام از کارت ها درون پاکت های مهر و موم شده و غیر شفاف قرار گرفتند.

در این مطالعه شرکت کنندگان و فردی که انالیز نتایج را بر عهده داشت کور شده بودند. شرکت کنندگان از قبل از تصادفی بودن مطالعه اطلاع داشتند و رضایت نامه آگاهانه از آن ها گرفته شد. لازم به ذکر است که فردی که انالیز نتایج را بر عهده داشت هیچ نقش دیگری در این مطالعه نداشت.