مقایسه اثر تجویز فرآورده خوراکی سوشهای پروبیوتیک با دارونما بر روی شدت بالینی بیماری داءالصدف (سوریاسیس وولگاریس)

تعیین اثر تجویز فرآورده خوراکی سوشهای پروبیوتیک در درمان سوریاسیس

کارآزمایی بالینی، با گروههای موازی، فاز 3، دارای گروه کنترل، با نمونه گیری متوالی، شامل 60 بیمار، یک سویه کور، تصادفی شده کامپیوتری با بلوکهای همگشتی

مطالعه در درمانگاه پوست شهید فقیهی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با مصرف روزانه یک کپسول پروبیوتیک لاکتوکر و مومتازون موضعی در گروه مداخله، و مصرف روزانه یک کپسول دارونما و مومتازون موضعی در گروه کنترل انجام می شود. بیماران در شروع درمان، ماه های 1، 2 ، و 3 با معیار شاخص وسعت و شدت سوریاسیس بررسی می شوند. بیمار و فرد ارزیاب اثر درمان نسبت به نوع درمان کور می باشد.

معیارهای ورود: سوریاسیس پلاکی؛ سن 18 سال یا بالاتر؛ درگیری 20% یا کمتر از سطح بدن معیارهای عدم ورود: سوریاسیس شدید پوست سر؛ تشدید علایم سوریاسیس در حین درمان؛ بارداری؛ شیردهی؛ مصرف هر داروی سیستمیک تأثیرگذار بر سوریاسیس در 3 ماه قبل؛ مصرف آنتی بیوتیک در 2 هفته گذشته؛ هر علامتی از عفونت باکتریایی؛ بیماری پوستی همراه؛ وجود بیماری های قابل توجه کبدی؛ وجود بیماری های قابل توجه مزمن کلیوی؛ مصرف محصولات حاوی پروبیوتیک

گروه مداخله: مصرف روزانه یک کپسول پروبیوتیک لاکتوکر (شرکت زیست تخمیر، تهران، ایران)، مالیدن روزانه یک بار پماد مومتازون روی ضایعات پوستی و لوسیون مومتازون روی ضایعات سر به مدت 3 ماه گروه کنترل: مصرف روزانه یک کپسول دارونما حاوی نشاسته، مالیدن روزانه پماد مومتازون روی ضایعات پوستی و لوسیون مومتازون روی ضایعات سر به مدت 3 ماه

معیار کمی شدت بالینی بیماری سوریاسیس

شرکت کنندگان با استفاده از تصادفی سازی بلوک جایگشتی (سایز هر بلوک: 4)، در واحدهای فردی، با استفاده از نرم افزار راندوم الوکیشن تصادفی سازی شدند. خروجی نرم افزار جدولی است که مشخص می کند بیمار پروبیوتیک یا پلاسبو دریافت می کند.

پروبیوتیک و پلاسبو در بسته های کامل مشابه بسته بندی شده و بر اساس کد بیمار شماره گذاری شده اند. محقق و مسؤول مراقبت از بیماران از نوع دارو مطلع هستند، اما بیماران، مسؤولین جمع آوری داده ها و کسانی که پیامد را ارزیابی می کنند از نوع درمان هر بیمار اطلاع ندارند.