بررسی مقايسه اي تاثير ارتعاش درمانی و ورزش درمانی در بهبود زنان مبتلا به بی اختیاری استرسی ادرار

بی اختیاری ادرار یUI ) Urinary incontinence) در زنان یکی از مسائل مهم و بسیار جدی پزشکی و اجتماعی می باشد که درمان آن هزینه های زیادی اقتصادی را بر جامعه تحمیل می نماید. از آنجایی که یکی از علل شایع بروز SUI ضعف و کاهش تونوسیته عضلات کف لگن است ، یکی از روش های بسیار موثر در درمان این عارضه تقویت عضلات مزبور است . هدف اصلی از انجام این پژوهش مقایسه تاثیر ورزش های عضلات کف لگن و ویبراسیون تراپی Vibration Training در کنترل SUI است. زنان مبتلا به بی اختیاری استرسی پس از احراز شرایط ورود به مطالعه و نیز بعد از معاینات لازم توسط متخصص زنان جهت شرکت در این طرح پژوهشی به درمانگاه پزشکی ورزشی معرفی می گردد و به صورت تصادفی در یکی از گروه های درمانی ویبراسیون تراپی (WBVT )و ورزش درمانی ( ET ) قرار می گیرد. پس از پذیرش بیماران واجد شرایط ، رضایت نامه کتبی ازکلیه بیماران اخذ می شود،شایان ذکر است که کمیته اخلاقی دانشگاه علوم پزشکی تهران مجوز اخلاقی این بررسی را تایید کرده است. در جلسه نخست پژوهشگر اقدام به تکمیل پرسش نامه پژوهش ، سپس به انجام ارزیابی های لازم برای تعیین قدرت و تحمل عضلات کف لگن با روش Manual Muscle Testing می نماید. قدرت عضلات کف لگن را بر اساس سیستم درجه بندی Modified Oxford ثبت می گردد. علاوه بر این معاینه گر تحمل دینامیک عضلات کف لگن , تحمل استاتیک عضلات کف لگن ارزیابی می نماید. در پژوهش مزبور هم چنین، نسبت به تکمیل پرسش نامه IQOL در زنان مبتلا به Urinary Incontinent توسط معاینه گر اقدام به عمل می آید. شایان ذکر است تکمیل پرسش نامه و معاینات بالینی قبل و بعد از مداخله برای کلیه بیماران انجام خواهد گرفت. برنامه تمرین درمانی پیشنهادی برای بیماران گروه ET به صورت ده جلسه تنظیم گردیده که تحت نظارت درمانگر انجام می شود. در گروه WBVT نیز بیماران به مدت 10 جلسه تحت برنامه پیشنهادی ویبراسیون تراپی قرار خواهند گرفت. پس از اتمام برنامه های درمانی بیماران هر دو گروه مجددا تحت ارزیابی های فوق الذکر قرار خواهند گرفت تا تاثیر روش های درمانی در کاهش علائم بیماران و بهبود قدرت و تحمل عضلات کف لگن و نیز کیفیت زندگی بیماران مشخص گردد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران