مقایسه میزان کارایی دو رژیم متفاوت تجویز متیل پردنیزولون در بیماران مبتلا به سندرم زجر تنفسی حاد ناشی از COVID-19

تعیین میزان مرگ و میر بیماران در طی بستری در بیمارستان در هر دو گروه گروه پالس متیلپردنیزولون و یک میلیگرم به ازای هر کیلو از وزن بدن هر 12 ساعت.

کارآزمایی دارای دو گروه مطالعه به صورت موازی ، تصادفی شده ، غیر کور فاز 3 بر روی 74 بیمار و برای تصادفی سازی از فانکشن rand اکسل استفاده می شود.

بیماران مبتلا به سندرم زجر تنفسی حاد (خفیف تا متوسط) مبتلا به کرونا که در بخش کرونای بیمارستان لقمان حکیم بستری می شوند؛ به دو گروه تحت درمان با دو رژیم درمانی یمختلف متیل پردنیزولون می گیرند.

معیارهای ورود به مطالعه: افراد بالای 18 سال فرد با بیماری حاد تنفسی با شروع علائم ویروس کرونای 2019 در طی 10 روز گذشته که نیاز به بستری داشته باشد. فرد با تآیید تست آزمایشگاهی مثبت یا سی تی اسکن درگیر منطبق با تشخیص کرونا. ابتلا به سندرم زجر تنفسی هنگام ورود به مطالعه بیش از 24 ساعت از بستری آنها نگذشته باشد. بیمار در هنگام ورود به مطالعه تحت تنفس مکانیکی تهاجمی نباشد. رضایت به شرکت در مطالعه. معیارهای خروج از مطالعه: عدم رضایت بیمار و یا همراه قانونی بیمار بارداری و شیردهی بیماران تحت همودیالیز مزمن بیماران مبتلا به نارسایی قلبی شوک وازوپلژیک شدید ادم ریوی به دلیل سایر علل مانند نارسایی قلبی ، سیروز ، نارسایی مزمن کلیوی بیماری که بیش از 24 ساعت پس از تشخیص سندرم زجر تنفسی استرویید آغاز نشده باشد. هایپوکسمی شدید در صورتی که بیمار کمتر از 3 روز از آغاز درمان فوت شود.

یک گروه از این بیماران متیل پردنیزولون با دز 1 میلی گرم بر کیلوگرم هر 12 ساعت و گروه دیگر دز پالس 1000 میلی گرم روزانه برای سه روز و سپس همان 1 میلی گرم بر کیلوگرم هر 12 ساعت را در ادامه دریافت خواهند کرد.

میزان مرگ و میر

ابتدا با کمک لیست اعداد تصادفی، توالی از اعداد تصادفی انتخاب می شود و سپس به صورت تصادفی سازی ساده بیماران به گروه های مداخله تخصیص می یابند.