بررسی تاثیر گاباپنتین موضعی در درمان خارش بیماران مبتلا به اپیدرمولیزیس بولوزا در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شهید فقیهی در سال 1400

هدف مطالعه فوق مقایسه تاثیرگذاری کرم گاباپنتین 10% در مقایسه با پایه کرم بدون گاباپنتین در درمان ضایعات خارشدار بیماران مبتلا به اپیدرمولیزیس بولوزا می باشد.

کارآزمایی بالینی دو سو کور تصادفی نشده پلاسبو-کنترل با ارزیابی نتیجه کور ، 19 بیمار بر اساس نمونه گیری در دسترس / مناسب انتخاب شدند.

۱۹ بیمار مبتلا به انواع فرم های اپیدرمولیزیس بولوزا مراجعه کننده به درمانگاه پوست بیمارستان فقیهی وارد مطالعه خواهند شد.(روش نمونه گیری تصادفی آسان/ در دسترس استفاده شده است).یک درماتولوژیست در جلسه قبل از شروع درمان، ابتدا دو ناحیه خارشدار در هر بیمار مشخص میکند ( A و B) که هرکدام کمتر از ۳%سطح بدن باشد و سپس سایز ناحیه خارشدار و اریتم را در هر ناحیه اندازه گیری خواهد کرد و از آنها تصویربرداری میکند و پرسشنامه نمره خارش لون توسط بیمار تکمیل میشود. بیماران در یک طرف کرم گاباپنتین 10 درصد و در سوی دیگر کرم پایه دریافت خواهند کرد. بیمار و درمانگر از نوع درمان در هر سمت بی اطلاعند ( دو سویه کور) و دو ظرف مشابه با لیبل A و B طراحی شده است، بیماران به مدت ۶ هفته روزانه ۳ مرتبه از کرم با لیبل A برروی ضایعه A و از کرم با لیبل B بر روی ضایعه B استفاده کنند. سپس بیماران مجددا در پایان هفته 6 به درمانگاه پوست مراجعه کرده و میزان اریتم ، سایز ناحیه و نمره خارش لون و تصویربرداری در هر سو توسط یک درماتولوژیست انجام خواهد شد.

بیماران بزرگتر از ۶ سال مبتلا به انواع فرم های اپیدرمولیزیس بولوزا(هیستولوژی تایید شده) که به درمان های معمول ضد خارش پاسخ ندادند، گاباپنتین سیستمیک مصرف نمیکنند، باردار یا شیرده نیستند و فاقد هر گونه بیماری سیستمیک زمینه ای یا اختلالاتی که میتواند فارغ از بیماری پوستی آنها را مستعد خارش کند

در هر بیمار دو ضایعه خارشدار در جلسه قبل از درمان ، مشخص میشود و بیمار به مدت 6 هفته روزانه سه مرتبه، برروی یکی از ضایعات کرم گاباپنتین ۱۰٪( تهیه و فرمولیزه شده در داروخانه دکتر رستگار شیراز) و برروی ضایعه دیگر کرم پایه بدون گاپانتین استعمال میکند.

اریتم، سایز ضایعه، نمره خارش لون

نحوه مشارکت شرکت کنندگان به این صورت است که در هر بیمار یک ناحیه برای استعمال کرم درمانی و ناحیه ای دیگر بعنوان کنترل جهت استعمال دارونما مشخص میگردد. اینکه کدام ناحیه تحت درمان است و کدام یک به عنوان کنترل انتخاب شده هم برای بیمار و هم برای پژوهشگر تا پایان مطالعه نامشخص باقی میماند.محصولات در ظروف 50 گرمی عرضه می شوند که طبق طرح دوسوکور کاملا مشابه یکدیگر است ، افراد شرکت کننده و محققان نمی دانند کدام درمان یرروی کدام ناحیه استعمال خواهد شد. ظروف با برچسب های چسب (A & B) مشخص می شوند.هردو ناحیه A و B در جلسه قبل از درمان مشخص و علامتگذاری میشوند.