مقایسه تاثیر ماساژ و بالا نگه داشتن اندام بر کاهش ادم دست بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهر کرمان

هدف: ادم یکی از عوارض مهم بستری در بخش مراقبت های ویژه است. بنابراین هدف از این مطالعه، مقایسه تأثیر ماساژ و بالا نگه داشتن اندام بر کاهش ادم دست بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه می باشد. طراحی: نمونه گیری این پژوهش به صورت اختصاص تصادفی و دوسویه کور می باشد. نحوه انجام: در این پژوهش 35 بیمار دارای شرایط ورود (ادم گوده گذار، حداقل به میزان 2 میلی متر و درجه +1بر اساس مقیاس ادم گوده گذار؛ درجه هوشیاری زیر 8 بر اساس مقیاس گلاسکوکما) مورد مطالعه قرار می گیرند و بیماران دارای ترومبوز وریدهای عمقی؛ زخم یا عفونت درمان نشده در دست؛ قطع یا شگستگی در دست مورد مطالعه؛ کاتتر وريد مرکزي در محل زير ترقوه؛ ادم به علت ماستکتومی؛ نارسایی احتقانی قلب؛ بیماری های کلیوی و یا کبدی از مطالعه خارج می گردند. ابتدا پژوهشگر میزان ادم هر دو دست را با اندازه گیری دور مچ دست و قسمت میانی بازو به وسیله متر نواری (براساس میلی متر) ثبت می نماید. سپس یک دست بیمار توسط پرستار، بر روی تخته شیب داری با زاویه 30 درجه ثابت می شود و دست دیگر در مدت 30 دقیقه تحت ماساژ به وسیله یک دستگاه پمپ بادی با فشار 50 میلی متر جیوه قرار می گیرد. بلافاصله پس از انجام مداخله، سایز هر دو دست مجددأ اندازه گیری می شود.اقدامات ذکر شده، برای هر بیمار دوبار در روز، در بازه زمانی 8-12 صبح و 4-7 بعد از ظهر و در طی 5 جلسه انجام می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان