مقایسه‌ اثرات استفاده از پماد ساده چشمی، ایجاد اتاقک مرطوب روی چشم و بسته نگهداشتن پلک توسط چسب در پیشگیری از اختلالات سطحی چشم در بیماران بستری در بخش‌های مراقبت‌های ویژه

بیماران بستری در بخش‌های مراقبت‌های ویژه در معرض خطر ابتلا به اختلالات سطحی چشم قرار دارند، که در صورت عدم پیشگیری و یا عدم درمان می‌تواند در نهایت منجر به عفونت قرنیه و حتی از دست دادن بینایی شود. لذا این مطالعه با هدف مقایسه‌اثرات استفاده از سه روش مراقبت چشمی در پیشگیری از اختلالات سطحی چشم در بیماران بستری در بخش‌های مراقبت‌های ویژه طراحی شده است. در این مطالعه بیماران واجد شرایط پس از یک معاینه اولیه و رد وجود اختلالات سطحی چشم، به روش اختصاص تصادفی وارد یکی از سه گروه موجود می‌شوندکه شامل؛گروه اول: یک چشم بیمار بصورت تصادفی پماد ساده ی چشمی می گیرد و پلک چشم دیگر بیمار توسط چسب بسته نگه داشته می شود، گروه دوم: یک چشم بیمار با کاور پلی اتیلن پوشانده می شود و چشم دیگر بیمار پماد ساده ی چشمی دریافت میکند و گروه سوم که یک چشم بیمار با کاور پلی اتیلن پوشانده می شود و پلک چشم دیگر بیمار توسط چسب بسته نگه داشته می شود. در ضمن تمامی بیماران مورد بررسی یک مراقبت معمول چشمی، شامل شستشوی پلک و پوست اطراف چشم با استفاده از گاز و آب استریل را هر شش ساعت دریافت می‌کنند. چشم‌های واحد‌های مورد پژوهش به صورت روزانه از نظر بروز و شدت اختلالات سطحی چشم و همچنین شدت کموزیس با توجه به سیستم درجه‌بندی مربوطه و با استفاده از اسلیت لامپ پرتابل، مورد معاینه قرار می‌گیرد و تأثیر روش‌های مراقبت چشمی مورد استفاده در پیشگیری از اختلالات سطحی چشم سنجیده می‌شود.

مرکز تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی کرمان