مقایسه تاثیر داروهای ضد درد اپوتل وسولفات منیزیوم بر میزان درد و دوز مصرفی پتیدین پس از جراحی های فک وصورت.

مقایسه ی تأثیر داروهای اپوتل و سولفات منیزیوم بر میزان درد و مصرف پتیدین پس از آن در بیماران جراحی فک وصورت.

کارآزمایی بالینی اینده نگر تصادفی دوسکور فاز 2-3 با گروه های متقاطع با استفاده از انتخاب تصادفی بیماران بر روی 60 بیمار.

در بیمارستان بوعلی سال 1400 تحت بررسی قرار می گیرد. محقق وبیمار کور در نظر گرفته میشوند. یک ساعت قبل از اتمام جراحی درگروه الف، آپوتل یک گرم در طی 20 دقیقه انفوزیون می گردد. در گروه ب ، 50 میلی گرم برای هر کیلوگرم سولفات منیزیم انفوزیون می گردد. پیش از ترخیص از ریکاوری در مورد داشتن درد و شدت ان بر اساس مقیاس بصری درد سؤال می شود ودر بخش مربوطه نیز تا 12 ساعت آینده هر 4 ساعت سؤال شده و در صورت درد(درد بیشتر از 5) در هر زمان از ریکاوری و پس ازان، پتدین با دوز 30 میلی گرم برای هر کیلوگرم تجویز می گردد. مجموع دوز پتدین بعد از عمل ثبت می گردد و فرادی که در هر زمان از بررسی زمانی 12 ساعته پتدین دریافت کردند از مقایسه میزان درد بین دوگروه مطالعه کنار گذاشته شده وبه مقایسه این افراد به صورت جداگانه پرداخته خواهد شد.

ورود: عدم وجود حسیاست دارویی شدید ،مردان و زنان 45 – 18 سال ، ASA کلاس I و II بی هوشی، رضایت بیماران از ورود به مطالعه، کاندید جراحی فک وصورت، جراحی مجددفک وصورت یا اورژانس یا مالتیپل تروما نباشد. وابستگی به مواد مخدر ،الکل و روانگردان نداشته باشد. عدم ورود:اختلال جدی ریتم قلبی و آریتمی جدی ، درمان مزمن با کورتیکو استروئید یا بلاک کننده های کانال کلسیم یا NSAID، بیماری کبدی و کلیوی شدید، آنمی شدید.

تزریق اپوتل جهت بررسی اثر ضد دردی ان بر روی بیماران جراحی فک وصورت. تزریق سولفات منیزیوم جهت بررسی اثر ضد دردی ان روی بیماران جراحی فک وصورت.

میزان درد بعد از جراحی بعد از تزریق اپوتل وسولفات منیزیوم پس از جراحی، میزان مصرف مخدر پتیدین بعد از تزریق اپوتل وسولفات منیزیوم پس از جراحی

کارآزمایی بالینی تصادفی اینده نگر از نوع ساده ی فردی دوسویه کور با استفاده از پاکت مهروموم شده کد گذاری شده میباشد. مجموع دارو ها (اپوتل 30 عدد و سولفات منیریوم 30 عدد) داخل پاکت های سفید مهروموم می شود سپس به صورت تصادفی از 1تا 60 عدد گذاری می گردد. نمیدانیم که داخل کدام پاکت چه دارویی قرار دارد. روی کارت ها اعداد 1تا 60 نوشته می شود . بیمار کارت را انتخاب میکند. متخصص بیهوشی عدد روی کارت را خوانده و پاکت هم شماره ی روی کارت را بر می دارد ، پاکت را حین جراحی باز کرده و از نوع دارو مطلع می شود، عدد را در فرم بیمار یادداشت می کند و از طرفی کد و نوع دارو را در پرونده ی بیمار یادداشت می کند. پرونده در بخش جراحی بایگانی می شود تا محقق در انتهای نمونه گیری ها با مراجعه به پرونده، نوع دارو را وارد فرم کند. بدین صورت، دو گروه 30 نفره که به صورت تصادفی تقسیم شدند خواهیم داشت.

داروها در پاکت های مهروموم شده دارای کدگذاری ، تحویل مسئول بخش بی هوشی میگردد. درهر جراحی متخصص بی هوشی و جراح ، از نوع دارو مطلع میباشند. متخصص بی هوشی کد را در پرونده بیمار ثبت میکند. کورسازی بیماران به این صورت میباشد که توضیحات در مورد مطالعه داده شده و رضایت گرفته میشود ولی از نوع داروی تجویزی، بی اطلاع هستند. مراقب بالینی و محقق یک نفر می باشد که از نوع داروی تجویری بی اطلاع است(کور میباشد) حین مراقبت از بیمار نیز پرستار و رزیدنت مسئول از نوع دارو بی اطلاع (کور) هستند.فقط کد دارو در فرم ذکر میگردد. در انتها ، محقق با مراجعه به پرونده بیماران ، براساس کد داروها، نوع دارو را در فرم هر بیمارد وارد می کند.

مقایسه تاثیر آپوتل و سولفات منیزیوم بر میزان درد و دوز مصرفی پتیدین در بیماران جراحی فک و صورت

6 ماه پس از انتشار پایان نامه

جراحان فک و صورت، پلاستیک و گوش و حلق و بینی

داده ها به صورت کامل در اختیار اشخاص قرار می گیرد تا آنالیز دلخواه را انجام دهند

برای دریافت پایان نامه به سایت پژوهشی دانشگاه آزاد به نشانی https://ris.iau.ac.ir/ مراجعه کنید

ثبت نام در سایت پژوهشی دانشگاه آزاد