مقایسه نتایج و عوارض نفرولیتوتریپسی پرکوتانئوس بدون لوله در دو وضعیت سوپاین و پرون تحت بیحسی نخاعی در بیماران بزرگسال

ددراین مطالعه کارازمایی بالینی 64 بیمار بالای 18 سال مبتلا به سنگ کلیه و ابتدای حالب فوقانی ارجاع شده به بیمارستان شهید بهشتی یاسوج کاندید عمل نفولیتوتریپسی پوستی (PCNL)بعد ازاخذ رضایت کتبی و کسب مجوز کمیته اخلاق بطور تصادفی به یکی از دو گروه جراحی سوپاین یا پرون تخصیص داده میشوند. بیماران دارای بیماری قلبی عروقی یا ریوی شدید ، اختلالات انعقادی اصلاح نشده، بیماران حامله و افرادی که منع بیهوشی عمومی یا بیحسی نخاعی دارند از مطالعه حذف میشوند. از همه بیماران ازمایشات پایه سرم شامل هموگلوبین, تستهای عملکرد کلیه(BUN,Cr ) وازمایش کامل ادرار و کشت ادرار به عمل می اید . در گروه 1 (پوزیشن پرون )بعد از پرپ(prep) بیمار با بیحسی نخاعی(تزریق 2تا 2.5میلی لیتر بوپیواکائین و 0.5 میلی لیتر فنتانیل) ;کاتتر حالب 5 تا 6 فرنچ در وضعیت لیتوتومی گذاشته میشود.سپس بیمار در پوزیشن پرون قرار گرفته و نفرولیتوتومی پوستی(PCNL) با هدایت فلوروسكوپی به روش استاندارد انجام میشود و بدون گذاشتن نفروستومی عمل خاتمه داده میشود. در گروه دوم (پوزیشن سوپاین)بیحسی نخاعی مشابه گروه اول انجام شده وبعد از گذاشتن کاتتر حالب در وضعیت لیتوتومی مشابه گروه اول نفرولیتوتومی پوستی(PCNL) در وضعیت سوپاین انجام میشود. در صورت ایجاد هرگونه عارضه عمل خاتمه و درمان استاندارد بعمل می اید و 24 ساعت بعد ,هموگلوبین و اوره و کراتی نین سرم چك و در صورت عدم ایجاد تب,نشت ادرار و درد پهلو بیمار ترخیص میشود.دو هفته بعد مجدد بيمار ویزیت و تصویر برداری دستگاه ادراری (KUB)همراه سونوگرافی انجام و از نظر کارایی وموفقیت عمل و عوارض چک و نتایج و داده ها ثبت میشوند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج