مقایسه اثرات آرامبخشی دکسمدتومدین و میدازولام در بیماران کاندید اکوکاردیوگرافی مری

هدف از این مطالعه آینده نگر مقایسه اثرات آرامبخشی رژیم استاندارد میدازولام با انفوزیون دکسمدتومدین در بیماران تحت اکوکاردیوگرافی مری می باشد.شرایط ورود در این مطالعه بیماران تحت اکوکاردیوگرافی مری با سن 18 تا 60 می باشد شرایط خروج از مطالعه:سابقه اکوکاردیوگرافی و آندوسکوپی قبلی، اکوکاردیوگرافی اورژانس، بارداری، بیماران تحت مکانیکال ونتیلاسیون، بیماران با اختلالات روحی و روانی، معتاد، سابقه واکنش های آلرژیک می باشد. در این مطالعه 60 بیمارتحت اکوکاردیوگرافی مری وارد مطالعه شدند. اکوکاردیوگرافی مری توسط دو اکوکاردیوگرافیست ماهر که اطلاعی از نوع مطالعه نداشتند انجام شد. پس از رضایت بیماران و انجام مانیتورینگ استاندارد، قشار خون ، ضربان قلب و ساچوریشن شریانی اندازه گیری شد. سپس اوروفارنکس بیماران با اسپری لیدوکایین 10% بی حس شد به طوریکه رفلکس اق زدن در بیماران کاملا از بین رفت. به بیماران گروه اول 2 میلی گرم میدازولام بولوس تزریق شد و در بیماران گروه دوم 1 میکروگرم در هر کیلوگرم در دقیقه دکسمدتومدین در عرض ده دقیقه و پس از آن 2/0 میکروگرم در هر کیلوگرم در دقیقه تا پایان اکوکاردیوگرافی تزریق شد. میزان آرامبخشی بیماران با معیار رامسی در طول اکوکاردیوگرافی سنجیده شد. در طول اکوکاردیوگرافی و ریکاوری فشارخون، ضربان قلب و ساچوریشن شریانی اندازه گیری شد. به علاوه مدت زمان اکوکاردیوگرافی، طول ریکاوری، عوارض داروها و میزان رضایت مندی بیماران نیز سنجیده شد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی بابل