بررسی مقایسه ای پره امپتیو دو دوز بولوس وانفوزیون دکسمدتومیدین بر درد ، تهوع و استفراغ بعد از عمل کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی

تعیین مقایسه ای پره امپتیو دو دوز بولوس و انفوزیون دکسمدتومیدین بر درد ، تهوع و استفراغ بعد از عمل کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، باگروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده بر روی 90 بیمار، برای تصادفی سازی از نرم افزار Randomize Allocation استفاده شد.

این مطالعه دو سویه کور میباشد که در آن بیماران و پزشک مداخله گر کور میباشندو اطلاعات از بیمارستان های منتخب تحت نظارت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان جمع آوری میشود. سه گروه مورد مطالعه داریم که دو دوز بولوس و انفوزیون دکسمدتومیدین قبل از شروع جراحی به آن ها میزنیم و میزان درد و تهوع و استفراغ بعد از جراحی را در ان ها مقایسه میکنیم.

شرایط ورود بیماران کاندید عمل با محدوده سنی 18 تا 65 سال و ASA 1,2 شرایط عدم ورود بیماران با BMI بالای 30 و اعتیاد به مواد مخدر ،مصرف مزمن مسکن و خواب آور ، آلرژی به دارو

گروه A دکسمدتومیدین وریدی به میزان 1 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به عنوان دوز بولوس 20 دقیقه قبل از القای بیهوشی و سپس 0/5 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن انفوزیون به مدت 15 دقیقه دریافت میکند. گروه B دکسمدتومیدین وریدی به میزان 1 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به عنوان دوز بولوس 20 دقیقه قبل از القای بیهوشی و سپس 0/7 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن انفوزیون به مدت 15 دقیقه دریافت میکند. گروه C به جای دکسمدتومیدین از نرمال سالین استفاده می‌شود.

درد، تهوع و استفراغ بعد از جراحی

روش نمونه گیری به صورت تصادفی آسان میباشد . بدین معنا که کلیه نمونه هایی که واجد شرایط برای ورود به مطالعه هستند تا تکمیل حجم نمونه وارد مطالعه میشوند . سپس بیمارانی که وارد مطالعه شده اند با استفاده از نرم افزار Randomize Allocation به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم میشوند. از نرم‌افزار Random Allocation version 2 استفاده خواهد شد به روش بلوک‌های جایگشتی 3تایی نمونه‌گیری انجام خواهد شد. به این صورت که 15بلوک 6تایی و هر بلوک شامل 6 حرف از حروف Aو C و BشاملAABBCC-ABCABC-BCBACA-BABACC و.....خواهیم داشت (سه گروه 30تایی). به هر بیمار یک کارت به‌صورت تصادفی داده می‌شود. کارت‌ها در پاکت‌های مهروموم شده بوده و تکنسین بیهوشی به ترتیب پاکت‌ها را برداشته و به بیماران تحویل می‌دهد. افرادی که کارت A را دارند دکسمدتومیدین وریدی به میزان 1 میکروگرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن به‌عنوان دوز بولوس 20 دقیقه قبل از القای بیهوشی و سپس 0.5 میکروگرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن انفوزیون به مدت 15 دقیقه دریافت می‌کند. افرادی که کارت B را دارند دکسمدتومیدین وریدی به میزان 1 میکروگرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن به‌عنوان دوز بولوس 20 دقیقه قبل از القای بیهوشی و سپس 0.7 میکروگرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن انفوزیون به مدت 15 دقیقه دریافت می‌کند. افرادی که کارت C را دارند به‌صورت روتین بیهوش می‌شوند. فردی که داده‌ها را جمع‌آوری می‌کند هم نمی‌داند که داده‌ها مربوط به گروه A هست یا گروه B یا گروه C.

روش کورسازی دراین مطالعه به این صورت است که داروها به روش کد گذاری و با سرنگ هایی با حجم ای مساوی برای تمامی بیماران استفاده میگردد و متخصص بیهوشی اول دارو را بر اساسی تصادفی آسان تزریق میکند و جمع آوری داده ها توسط متخصص بیهوشی دوم انجام میشود که در طول انجام طرح پژوهشی بیماران، پزشک مداخله گر از گروه ها ی مورد مطالعه اطلاعی ندارند .

اطلاعات بیشتری وجود ندارد