بررسي رابطه بين زمان تزريق دوز كم فنتانيل و مهار پاسخ واكنش قلبي عروقي بدن به لوله گذاري در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان امام خميني(ره) از سال 1386-1385

هدف از اين مطالعه تعيين بهترين زمان تجويز فنتانيل با دوز كم براي پيشگيري از تحريك سيستم سمپاتيك هنگام لارنگوسكوپي و لوله گذاري بود. اين مطالعه يك كارآزماني باليني بود كه بصورت آينده نگر انجام شد. در اين طرح تحقيقاتي 120 نفر از بيماراني كه مي خواستند تحت عمل جراحي با بيهوشي عمومي قرار گيرند، بصورت تصادفي به 5 گروه تقسيم شدند. گروههاي 2 و 3 و 4 و 5 فنتانيل با دوز 2 ميكروگرم به ازاي هر كيلو گرم وزن بدن در زمانهاي 1 و 3 و 5 و 10 دقيقه قبل از لوله گذاري دريافت كردند. گروه كنترل هيچگونه مخدري دريافت نكرد. سپس به گروهها بوسيله نسدونال با دوز 5 ميلي گرم به ازاي هر كيلو گرم وزن بدن و آتراكوريوم با دوز 5/0 ميلي گرم به ازاي هر كيلو گرم وزن بدن القاء بيهوشي داده مي شد. تمام بيماران از راه دهان و به وسيله يك نفر در عرض 15 ثانيه لوله گذاري مي گرديدند.كساني كه لوله گذاري آنها بيش از 15 ثانيه طول مي كشيد از مطالعه خارج مي شدند. ميزان ضربان قلب، فشارخون سيستوليك ، فشارخون دياستوليك و فشارخون متوسط يك دقيقه بعد از لوله گذاري ثبت مي شد و ميزان اختلاف آن با مقدار ثبت شده پايه (قبل از بيهوشي) سنجيده مي گرديد.

دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني تهران معاونت پژوهشي – مديريت امورپژوهش