بررسی اثر Ischemic Postconditioning بر جلوگیری از آسیب میوکارد در بیماران تحت عمل جراحی بای پس شریان کرونری قلب

تعیین اثر Ischemic postconditioning بر جلوگیری از آسیب میوکارد در بیماران تحت عمل جراحی بای پس شریان کرونری قلب

کارآزمایی بالینی تصادفی شده، دارای گروه کنترل موازی، بدون کورسازی، فاز دو

جامعه مورد مطالعه شامل بیماران با محدوده سنی 50 تا 70 سال مبتلا به آترواسکلروز عروق کرونری کاندید جراحی بای پس شریان کرونری مراجعه کننده به بیمارستان ایت اله روحانی بابل می باشند. پس از ارزیابی اولیه و داشتن شرایط ورود بصورت تصادفی به سه گروه تقسیم می شوند. قبل خروج از پمپ، در گروه Ipost از اپیزود های تکراری کوتاه باز و بستن گرفت های عروقی و درگروه پرفیوژن، 12 دقیقه پس از برداشتن کلامپ پارشیل آئورت و بدون آنکه گرفت های عروقی بسته شوند. در گروه کنترل، بلافاصله پس از برداشتن کلامپ پارشیل آئورت، خروج از پمپ صورت می گیرد. پس از مداخله سطح سرمی آنزیم CPK جز MB اندازه گیری می شود.

معیار ورود شامل سن 70-50 سال/ تمام بیماران مبتلا به آترواسکلروز کاندید جراحی بای پس شریان کرونری قلب/ نداشتن سابقه عمل جراحی قلب/ سطح سرمی CPK جز MB کمتر از 20 قبل از عمل/ اخذ رضایت نامه آگاهانه معیار خروج شامل بیماری زمینه ای مانند اختلالات کبدی و اختلالات کلیوی

بیماران در سه گروه شرکت داده می شوند. در گروه Ipost قبل از خروج از پمپ، از اپیزود های تکراری کوتاه (سه دقیقه ای) باز و بستن گرفت های عروقی با کمک بولداگ (در مجموع 12دقیقه) و درگروه پرفیوژن، 12 دقیقه پس از برداشتن کلامپ پارشیل آئورت و بدون آنکه گرفت های عروقی با بولداگ بسته شوند و در گروه کنترل، بلافاصله پس از برداشتن کلامپ پارشیل آئورت، خروج از پمپ صورت می گیرد.

سطح سرمی CPK جز MB

بیماران با استفاده از بلوک های 6تایی و با حجم برابر نسبت 1:1:1 به طور تصادفی به سه گروه 50 نفر تخصیص داده خواهند شد. توالی تخصیص تصادفی بیماران در سه گروه با استفاده از نرم افزار Randomizer انجام می گیرد. از پاکت های مات پشت سرهم شماره گذاری شده برای پنهان سازی تخصیص استفاده می شود.

.