بررسی اثر درمان رایج دیسفاژی از راه دور در مقایسه با مراقبت معمول از راه دور بر روی عملکرد بلع بیماران مبتلا به مولتیپل ‌اسکلروزیس

بررسی اثر درمان رایج دیسفاژی از راه دور در مقایسه با مراقبت معمول از راه دور بر روی عملکرد بلع بیماران مبتلا به مولتیپل ‌اسکلروزیس

پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی یک سویه کور بود که آسیب شناس گفتار و زبان با استفاده از پرسشنامه ده آیتمی دیماس به غربالگری دیسفاژی در بیماران مبتلا به MS می پردازد.به دنبال تکمیل روند ارزیابی، بیمارانِ به صورت تصادفی در دو گروه‌ کنترل(مراقبت های معمول) و تجربی(درمان رایج دیسفاژی)، قرار میگیرند.

آسیب شناس گفتار و زبان بیماران واجد شرایط را از بیمارستان سینا انتخاب نمونده و با استفاده از پرسشنامه ده آیتمی دیماس به غربالگری دیسفاژی در بیماران مبتلا به MS میپردازد. در صورت شناسایی بیمار مبتلا به دیسفاژی، به منظور ارزیابی دقیق عملکرد بلع و کیفیت زندگی مرتبط با بلع به ترتیب آزمون بالینی MASA (پیوست3) و پرسشنامه SWAL-QOL (پیوست4) انجام میدهد و بیماران به صورت تصادفی در دو گروه‌ کنترل(مراقبت های معمول) و تجربی(درمان رایج دیسفاژی)، قرار گرفتند.

1-تشخیص بیماری MS 2-نداشتن سابقه ی ابتلا به اختلالات شناختی 3- تایید اختلال بلع بیمار بر اساس پرسشنامه‌ی دیماس 4- محدوده سنی 60- 20 سال 5- عدم عود بیماری در یک ماه اخیر 6- نداشتن مشکلات بینایی و شنیداری 7- استقلال حرکتی مناسب برای نشستن 8-دسترسی بیماران به اینترنت و خدمات ارتباط از راه دور (سیستم کامپیوتر / موبایل) معیارهای خروج 1- نقص در تکمیل پرسشنامه عود بیماری و وقوع حملات MS در طول دوره‌ی درمان 2-عدم تمایل بیمار به ادامه‌ی درمان 3-فوت بیمار 4-عدم شرکت منظم و پیگیر فرد در جلسات درمانی

گروه کنترل فقط مراقبت معمول از راه دور و در گروه تجربی هر دو مداخله ی درمان رایج دیسفاژی از راه دور و مراقبت معمول از راه دور دریافت می کنند

تعیین اثربخشی درمان رایج دیسفاژی از راه دور بر عملکرد بلع بیماران دیسفاژیک مبتلا به MS

کلیه بیماران مبتلا به MS مراجعه کننده به درمانگاه MS و مرکز تحقیقات MS بیمارستان سینا مورد بررسی قرار خواهند گرفت. بیمارانِ دارای شرایط ورود، وارد مطالعه شده و به روش نمونه گیری هدفمند، دسترس و به شیوه تصادفی سازی بلوکی در هر یک از گروه‌های کنترل(مراقبت‌های معمول) و تجربی(مراقبت‌های معمول و درمان رایج دیسفاژی) قرار خواهند گرفت. بدین منظور، پاکت حاوی نام گروه‌های درمانی(مراقبت‌های معمول/ درمان رایج دیسفاژی) در اختیار منشی کلینیک قرار خواهد گرفت. تخصیص تصادفی توسط شخصی که در ادامه روند تحقیق حضور ندارد و اطلاعی از گروه ها ندارد و با استفاده از قانون تخصیص تصادفی انجام خواهد شد لذا منشی یک برگه به صورت تصادفی از داخل پاکت برداشته و به بیمار می دهد. بیمار برگه محتوی نام گروه درمانی خود را به درمانگر تحویل خواهد داد. به منظور تعیین حجم نمونه در هرگروه به صورت تصادفی حداقل 5 بیمار وارد خواهد شد و بر اساس این نمونه حجم نمونه‌ی کلی مطالعه تعیین خواهد شد.

بیماران مبتلا به MS، از درمان بکار رفته شده آگاه نخواهند شد. ولی ارزیاب (آسیب شناس گفتار و زبان) یا همان درمانگر، نسبت به گروه های درمانی اطلاع خواهد داشت چرا که ارزیابی ها پس از جداسازی تیپ صورت خواهند گرفت.