مقایسۀ تاثیر وارنیکلین و تحریک جریان مستقیم جمجمه‌ای بر ترک سیگار

مقایسه تاثیر درمان های وارنیکلین و تحریک جریان مستقیم جمجمه‌ای در ترک سیگار افراد متقاضی ترک سیگار

در این مطالعه 106فرد سیگاری با درنظر گرفتن معیارهای ورود و خروج به مطالعه ساکن اراک با استفاده از روش تصادفی سازی بلوکی به دو گروه کاملا مساوی وارنیکلین و گروه tDCS تقسیم خواهند شد.

یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی است. در این مطالعه تعداد 106فرد سیگاری به طورتصادفی به دو گروه کاملا مساوی مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. در گروه مداخله، تحریک الکتریکی مستقیم مغزی با شدت جریان 2 میلی آمپر به مدت 20 دقیقه هر روز به مدت 10 جلسه انجام خواهد شد. در گروه کنترل، هر فرد به مدت 6 هفته تحت درمان با قرص وارنیکلین قرار خواهد گرفت که با نیم میلی گرم روزانه از روز اول تا سوم آغاز خواهد شد و با نیم میلی گرم دوبار در روز، روزهای چهارم تا هفتم و یک میلی گرم دو بار در روز از روز هشتم به بعد ادامه خواهد یافت.

معیار های ورود: افراد سیگاری در سن 18-65 سا ل داشتن حداقل سواد خواندن و نوشتن رضایت آگاهانه معیار های خروج: درخواست توسط بیمار یا قیم قانونی بیمار جهت خروج از مطالعه بروز عوارض جانبی آسیب زا یا آزارنده به وارنیکلین یا tDCS كنترانديكاسيون tDCS بیماری صرع دمانس، دلیریوم یا سایر بیماریهای شناختی سابقه هر گونه بیماری روانپزشکی قبلی سابقه تلاش برای ترک سیگار به هر روش شامل قرص وارنیکلین بوِبروبیون و چسب نیکوتین

گروه مداخله: در گروه مداخله، 10 جلسه تحریک الکتریکی مستقیم مغزی با شدت جریان 2 میلی آمپر به مدت 20 دقیقه هر روز انجام خواهد شد. گروه کنترل: در گروه کنترل، هر فرد به مدت 6 هفته تحت درمان با قرص وارنیکلین قرار خواهد گرفت که با نیم میلی گرم روزانه از روز اول تا سوم آغاز خواهد شد و با نیم میلی گرم دوبار در روز، روزهای چهارم تا هفتم و یک میلی گرم دو بار در روز از روز هشتم به بعد ادامه خواهد یافت.

شدت وابستگی به نیکوتین

در این مطالعه از روش تصادفی سازی محدود استفاده می شود که به منظور ایجاد توازن در نمونه های تخصیص یافته به هر یک از گروههای مورد مطالعه از روش تصادفی سازی بلوکی با بلوک های چهارتایی استفاده خواهیم کرد. ابتدا بلوک های مورد نیاز با استفاده از جدول اعداد تصادفی شماره گذاری می شوند. به هر بلوک 2 نمونه جهت مداخله و 2 نمونه جهت کنترل اختصاص می یابد. نمونه های مورد نظر برای گروه مداخله (تحریک مستقیم جمجمه)راAمینامیم و نمونه های مورد نظر برای گروه کنترل (دریافت کننده قرص وارنیکلین )را B می نامیم . سپس توالی این نمونه ها ( A و B ) برای هر بلوک با استفاده از نرم افزار تولید توالی به نام (Random Allocation Software)RASمشخص می شود و در نهایت بر اساس شماره بلوک ها و توالی های تخصیص یافته به هر بلوک مشخص می شود که نمونه ها به گروه مداخله A ( تحریک مستقیم جمجمه) یا گروه کنترل B ( دریافت کننده قرص وارنیکلین ) تعلق می یابند . جهت پنهان سازی ، بلوک بندی و توالی تخصیص توسط یک فرد غیر درگیر در پژوهش صورت می گیرد .