کاشت سلولهای فیبروبلاست لثه انسان بر روی یک داربست اتولوگ و ارزیابی تاثيرآن بر افزايش عرض لثه چسبنده در مقایسه با تکنیک پریوستئال فنستریشن در بیماران با لثه چسبنده ناکافی در یک مطالعه کارآزمایی بالینی مقدماتی

هدف از انجام این مطالعه تعیین تاثیر کاشت سلولهای فیبروبلاست لثه انسان بر روی یک داربست اتولوگ بر میزان افزایش عرض لثه چسبنده می باشد. بیماران وارد شده به مطالعه حداقل نیاز به افزایش عرض لثه چسبنده در دو کوادرانت مختلف از یک فک آن ها دارند. تحت بی حسی موضعی یک قطعه کوچک به ابعاد mm 3 ×2 (دارای اپیتلیوم و بافت همبند) از لثه چسبنده بیماران که دارای عرض کافی می باشد با استفاده از تیغ بیستوری شماره 15 تهیه می گردد.فیبروبلاست های کشت داده شده از این نمونه به PRGF تهیه شده از خون بیمار جهت تهیه گرفت لثه ای اضافه می شوند.با پرتاب سکه به طور تصادفی سمت مداخله و شاهد در مورد افراد شرکت کننده در مطالعه تعیین می شود. تکنیک تهیه بستر پیوند (Recipient Bed) در سمت شاهد و مداخله Periosteal Fenestration می باشددر سمت شاهد پس از تهيه بستر پيوند ، روي ناحيه يك گاز وازلينه در ابعاد بستر پيوند گذاشته شده و روي آن يك فويل آلومينيومي در همين ابعاد قرار داده می شود. سپس بخيه می شود. در سمت مداخله پس از تهیه بستر پیوند، بافت پیوندی تهیه شده در لابراتوار با استفاده از سرم فیزیولوژی شسته می شود. سپس در ابعاد بستر پیوند تهیه شده تریم شده و در ناحیه قرار داده می شود. سایر مراحل موانند سمت کنترل می باشد. نتایج ( تغییر در عرض لثه چسبنده و کراتینیزه و عمق پروبینگ ) بعد از سه ماه ارزیابی می شو ند.

مرکز تحقیقات بیماری های دهان و دندان کرمان ; معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان