بررسی اثربخشی داروی سلکوکسیب به عنوان درمان کمکی در درمان اختلالات وسواسی جبری

هدف مطالعه بررسی اثربخشی داروی سلکوکسیب به عنوان درمان کمکی در درمان اختلالات وسواسی جبری می باشد. اين مطالعه يك مطالعه دو سو كور با گروه بيمار و دارونما مي باشد كه در يك مركز بزرگ روانپزشكي در بيمارستاني در ايران (مشهد) مي باشدكه از خرداد 1393 تا شهريور 1394 انجام شده است . معیارهای ورود: تشخیص OCD بر اساس معیارهای DSM-1V توسط روانپزشک بر اساس مصاحبه ساختار یافته، معیارهای خروج:; اختلال دو قطبی نوع یک و دو ، اختلال خوردن و شخصیت; وابستگی یا سومصرف مواد; سابقه مشکلات گوارشی و خونریزی; استفاده از هر داویی که با سلکوکسیب تداخل داشته باشد. کلیه بیماران سرپایی مراجعه کننده به کلینیک ویژه بیمارستان ابن سینا توسط رزيدنت روانپزشکي ارزیابی می شوند و بیماران واجد شرایط، پس از تکمیل فرم رضایت آگاهانه وارد مطالعه می شوند. بيماران از طریق تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند (هر گروه 20 بیمار).بیماران گروه مداخله علاوه بر دریافت داروی مهارکننده های بازجذب سروتونین (SSRI) ، 400میلیگرم در روز داروی سلکوکسیب با دو دوز منقسم دریافت می کنند . گروه کنترل اضافه بر داروی ضدافسردگی، پلاسبو با شکل و طعم مشابه سلکوکسیب در دو دوز منقسم در روز تجویز می شود. برای هردوگروه آزمون ییل براون اظهارات کلی بالینی(CGI) در ابتدای درمان ، هفته 4 ، 8، 12 توسط یک ارزیاب که نسبت به مداخله blind باشد صورت می گیرد. آزمونهای اضطراب و افسردگی هامیلتون نیز برای کلیه بیماران توسط روانشناس در ابتدای درمان و انتهای هفته 12 انجام خواهد شد. بیمارانی وارد طرح می شوند که بر طبق ازمون هامیلتون معیار اضطراب و افسردگی شدید را نداشته باشند که نیازمند درمان دارویی باشد. عوارض جانبی داروها در هر ویزیت بر اساس چک لیست تهیه شده توسط دستیار روانپزشکی بررسی و در صورت نیاز آزمایشات لازم بنا به صلاحدید روانپزشک انجام خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد