اثر بوپروپیون در کارکرد شناختی در بیماران اسکیزوفرن

هدف مطالعه : بررسي اثر بوپروپيون بر علائم شناختي بيماران اسكيزوفرني مي باشد. طراحی: جمعیت مورد مطالعه از بین مراجعین به اورژانس بیمارستان ابن سینا به صورت نمونه گیری آسان انتخاب شدند. 90 بيمار به طور تصادفي به دو گروه (44 بيمار در گروه کنترل و 46 بيمار در گروه شاهد ) تقسيم شدند. اين يك مطالعه دو سو كور با گروه بيمار و دارونما مي باشد كه به صورت تک مرکزی در يك بيمارستان بزرگ روانپزشكي در ايران (مشهد) مي باشد از خرداد 1392 تا شهريور 1393 انجام شده است . معيارهاي ورود به مطالعه تمام بيماران اسكيزوفرن كه حداقل 10 عدد سيگار مصرف مي كردند . معيارهاي خروج از مطالعه شامل افسردگي اساسي ، مانيا و هيپومانيا و تشنج و داشتن كنترانديكاسيون براي داروي بوپروپيون مي باشد هر دو گروه ريسپريدون تا 6 ميلي گرم دریافت نمودند. یک گروه پلاسبو و گروه دیگر بین 100 تا 200 میلی گرم در روز بوپروپیون دریافت کردند. برای علائم بالینی تستهای BPRS,Positive PANSS,Negative PANSS,PANSS در بدو مطالعه و در روزهای 14 و28 انجام شد. تستهای شناختی Wechseler,Wisconsin,Digit Span,Stroop در بدو مطالعه و روزهای 2,7,14,28 برای همه آزمودنیها تکمیل شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد