اثر درماني اونکس، ربيف و بتافرون بر ناتواني و کيفيت زندگي مولتيپل اسکلروز، يک کارآزمايي باليني تصادفي

هدف: ارزيابي اثر درمانهاي مختلف بيماري DMTs روي کيفيت زندگي در بيماران مولتيپل اسکلروز(MS). طراحي: سه گروه موازي با انتخاب تصادفي. شرکت کنندگان: نود نفر از افراد مراجعه کننده به مرکز درماني قائم، مشهد، ايران در طي سالهاي 2006 تا 2009 که تازه تشخيص قطعي MS داده شده بودند، وارد مطالعه شدند. روش: بیماران به طور تصادفی در سه گروه DMT قرار گرفتند: آونکس ، ربیف و بتافرون . کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در بیماران مبتلا به MS در ابتدا و 12 ماه پس از درمان با DMTs با استفاده از پرسشنامه MSQOL - 54 مورد بررسی قرار گرفت . بیمارانی که سابقه سوء مصرف مواد ، درمان با هر نوع دیگری از DMTs و یا هر نشانه ای از افسردگی با استفاده از مصاحبه روانپزشکی نیمه ساختاريافته وپرسشنامه افسردگی بک بود از مطالعه حذف شدند . بیماران به طور تصادفی با استفاده از یک لیست کامپیوتري اعداد تصادفی به دریافت سه شکل تجاری متمایز در دسترس از اینترفرون بتا انجام شد. آونکس ، ربیف و بتافرون . آونکس 30mcg یک بار در هفته از طریق تزریق عضلانی اجرا شد. ربیف 44mcg سه بار در هفته از طریق تزریق زیر جلدی تجویز شد. بتافرون 0.25mg هر روز از طریق تزریق زیر جلدی تجویز شد.

دانشگاه علوم پزشکي مشهد