تاثیر برنامه بازی دیجیتالی مبتنی بر تعامل مادر-کودک بر استرس والدگری در کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم

ارزیابی تاثیر برنامه بازی دیجیتالی مبتنی بر تعامل مادر-کودک بر استرس والدگری در کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم

کارآزمایی بالینی تک گروهه در 34 کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم

واحدهای پژوهش موجود، ازبین کودکان مبتلا اختلال طیف اتیسم از 9 مرکز اتیسم موجود در شهر مشهد، به صورت تصادفی انتخاب می شوند و در گروه مداخله قرار می گیرند. از مادران این کودکان دعوت میشود تا در یک جلسه توجیهی شرکت نمایند و در آن نحوه انجام بازی ها آموزش داده می شود. سپس لینک نصب برنامه بازی ها در اختیار آن ها قرار میگیرد و از صحت نصب آن اطمینان حاصل می گردد. سپس پرسشنامه های استرس والدگری و گیلیام گارز را تکمیل می نمایند، در نهایت از آنها خواسته میشود تا در طول مدت 8 هفته طبق زمانبندی مورد توافق، مراحل مختلف بازی را با فرزندان خود در منزل انجام دهند، بلافاصله بعد از اتمام مداخله و یک ماه بعد دوباره پرسشنامه های مربوطه را تکمیل نمایند.

شرایط ورود: کودکان مبتلا به اتیسم دارای عملکرد بالا، سن کودکان 4-8 سال، عدم ابتلای کودکان به اختلالات مادرزادی همراه، ضریب هوشی بالاتر از 80 بر اساس پرونده بیمار، عدم وجود مشکل بینایی و شنوایی بر اساس پرونده کودک، تمایل والدین به شرکت در پژوهش. شرط عدم ورود: کودکان سابقۀ شرکت در دوره های بازی درمانی مشابه

مداخله: 8 جلسه 10-20 دقیقه ایی انجام بازی دیجیتالی

استرس والدگری، نمره پرسشنامه گیلیام گارز