هدف اين مطالعه مقايسه تاثير درماني اکس کاربازپين و سديم والپرات در درمان مانياي حاد مي باشد. اين مطالعه يک آزمايه باليني دوسويه کور, آينده نگر و تصادفي بوده که بر بيماران بستري با تشخيص اختلال خلقي دو قطبي نوع يک با حمله حاد مانيا که به صورت تصادفي در دو گروه تحت درمان با اکس کاربازپين(900 تا 2400 ميلي گرم در روز) و سديم والپرات (20 -30 ميلي گرم به ازاي کيلوگرم در روز) قرار گرفتند. در خط پايه از بيماران آزمون هاي MMSE, YMRS, CGI-S به عمل آمد. در هفته سوم و ششم آزمون هاي YMRS, CGIو بررسي عوارض جانبي داروها انجام شد. کليه نتايج توسط آزمون آماري T مستقل مورد ارزيابي قرار گرفت.متغير پيامد اوليه تغيير خلق بيمار و متغير پيامد ثانويه عملکرد کلي بيمار مي باشد.در اين مطالعه دو گروه 30 تايي از بيماران وارد طرح شده, در نهايت پس از حذف 12 بيمار از مطالعه بيماران در دو گروه 20 (سديم والپرات) و 28تايي (اکس کاربازپين) مورد بررسي قرار گرفتند. معيارهاي ورود:سن آزمودني 18 تا 60 سال بر اساس شناسنامه، تشخيص اختلال دو قطبي نوع يک با حمله اخير مانيا بر اساس معيارهاي تشخيصي DSM IV ،c.عدم وجود تشخيص اسکيزوفرني , دليريوم, آنورکسي نروزا ,بوليميا, اوتيسم, سوء مصرف مواد(حداقل 3 ماه قبل) , عقب ماندگي ذهني , ADHD، d.عدم سابقه مصرف اکس کاربازپين . عدم وجود سابقه تشنج.